तपाईं नयाँ गरी जन्मनुपर्छ

उद्धार पाउने एउटै उपाय भनेको नयाँ गरी जन्मनु हो भनी येशूले भन्नुभयो। यसको अर्थ के हो? नयाँ जन्म भनेको बप्तिस्मा लिनु, मण्डलीको सदस्य हुनु, प्रभु-भोजमा सहभागी हुनु, जीवन सुधार हुनु, प्रार्थना गर्नु, वा असल कार्यहरू गर्नु जस्ता कुनै पनि कुरा होइनन्‌। नयाँ जन्म भनेको हृदयको परिवर्तन हो। हाम्रो पापमय जीवनको निम्ति हामीले पश्चात्ताप गरेर परमेश्वरकहाँ फर्किँदा उहाँले हामीलाई नयाँ जन्म दिनुहुन्छ। हामी नयाँ जन्मको लागि कहिले तयार हुन्छौं भन्ने कुरा परमेश्वरले जान्नुहुन्छ। जब हामी नयाँ गरी जन्मिएका हुन्छौं तब हामीलाई सो थाहा हुन्छ। हामीसँग स्वतन्त्र विवेक, सही कुरा गर्ने इच्छा, र स्वर्गमा भएको घरको सुनिश्चयता हुन्छ।

हामी नयाँ गरी नजन्मेसम्म स्वर्गको ढोका हाम्रो निम्ति बन्द रहन्छ भनी येशूले हामीलाई भन्नुहुन्छ। त्यसैकारण, हामी सोध्छौं: मित्र, के तपाईं नयाँ गरी जन्मनुभयो? मण्डली सदस्य, के तपाईं नयाँ गरी जन्मनुभयो? यदि छैन भने, तपाईं हराउनुभएको छ। किनकी येशूले भन्नुहुन्छ, “कोही नयाँ गरी जन्मेन भने उसले परमेश्वरको राज्य देख्न सक्दैन” (यूहन्ना ३:३)

तपाईंले सोध्नुहोला, “नयाँ गरी जन्मनु भनेको के हो?” नयाँ जन्मको बारेमा आज थुप्रै गलत-धारणाहरू छन्‌। यो बप्तिस्मा होइन, किनकी कोही कोही बप्तिस्मा भएका थिए तापनि नयाँ गरी जन्मेका थिएनन्‌ (प्रेरित ८:१८-२५)। यो मण्डलीमा आबद्ध हुने कुरा होइन, किनकी कोही कोही चेवा गर्न घुसेका थिए (गलाती २:४)। यो प्रभुभोजको टेबुलबाट खाने पनि होइन, किनकी कोही कोहीले अयोग्य प्रकारले खाए र उचित दण्ड भोगे (१ कोरिन्थी ११:२९)। यो सुध्रने वा राम्ररी जिउने कुरा होइन, “किनकि, म तिमीहरूलाई भन्दछु, धेरै जना पस्न खोज्नेछन्‌, तर सक्नेछैनन्‌” (लूका १३:२४)। यो प्रार्थना गर्ने कुरा होइन, किनकी येशूले भन्नुहुन्छ, “यस जातिले मलाई ओठले मात्र आदर गर्छ, तर तिनीहरूको हृदय मबाट टाढा छ” (मत्ती १५:८)।

कोही कोहीले भन्न सक्छन्‌ यदि मैले कोसिस गरेँ र मैले सकेसम्म राम्रो गरेँ, गरिबहरूलाई दिएँ, बिरामीहरूलाई भेट्न गएँ, र हरेक दिन सकेसम्म असल गरेँ भने, पक्कै पनि म नयाँ गरी जन्मन्छु (मत्ती २५:४१-४५)। होइन, हामी जो होइनौं त्यो हुन सक्दैनौं: “किनभने पापमय शरीरतिर लागेको मनचाहिँ परमेश्‍वर प्रति शत्रुता हो। परमेश्वरका व्यवस्थाको अधीनमा त्यो हुँदैन, न त त्यो कहिल्यै हुन सक्छ” (रोमी ८:७)। हामीसँग परिवर्तित हृदय हुनुपर्छ। किनकी अगमवक्ताहरूद्वारा परमेश्वर भन्नुहुन्छ, “म तिमीहरूलाई एउटा नयाँ हृदय दिनेछु” (इजकिएल ३६:२६)।

“त्यसो भए, नयाँ जन्म भनेको के हो त?” नयाँ जन्ममा आफैँलाई सेवा गर्ने जीवनबाट प्रभुलाई सेवा गर्ने जीवनमा जाने हृदयको परिवर्तन समावेश हुन्छ। यो त्यो बेलामा हुन्छ, जुन बेला हामी हाम्रो पापको लागि पश्चात्ताप महसुस गर्छौं र क्षमाको निम्ति येशूलाई विश्वासमा हेर्छौं। जब कुनै बच्चा जन्मन्छ, तब एउटा नयाँ जन्म हुन्छ, शरीरमा एक नयाँ व्यक्ति जन्मन्छ। त्यसैगरी, जब हामी नयाँ गरी जन्मन्छौं पवित्र आत्माद्वारा येशूमा एउटा नयाँ जन्म हुन्छ। यसैकारण यसलाई जन्म भनिन्छ – येशू ख्रीष्‍टमा एउटा नयाँ जन्म। “आफ्नो प्रतिज्ञाको बारेमा प्रभु ढिलो गर्नुहुन्छ भन्ने कसै-कसैको भनाइ भए तापनि उहाँ ढिलो गर्नुहुन्न, तर कोही पनि नष्ट नहोस्‌, तर सबै जनाले पश्चात्ताप गरून्‌ भन्ने इच्छा गरेर प्रभु तिमीहरूप्रति धैर्यवान्‌ हुनुहुन्छ” (२ पत्रुस ३:९)।

“नयाँ गरी जन्मनको लागि मैले कहिले आशा गर्न सक्छु?” धर्मशास्त्रले भन्छ, “आज तिमीहरूले उहाँको शब्द सुन्यौ भने” (हिब्रू ३:७)। त्यसको मतलब जुनसुकै उमेर, समय वा स्थानमा, यदि तपाईंले त्यो बोलावट सुन्नुभयो र प्रत्युत्तर दिनुभयो भने, तपाईं पवित्र आत्माद्वारा नयाँ गरी जन्मन सक्नुहुन्छ।

“यसले कति लामो समय लिन्छ त? त्यो नयाँ जन्म हुनको लागि म बढ्नु पर्दैन त?” पर्दैन, हामी परमेश्वरको राज्यमा जन्मन्छौं र त्यसले हामीलाई सन्तान र उत्तराधिकारी बनाउँछ। “सन्तान हौं भनेता उत्तराधिकारी पनि हौं, परमेश्वरका उत्तराधिकारी र ख्रीष्‍टसँग साझे-उत्तराधिकारी” (रोमी ८:१७)। तपाईंले पूर्ण आत्मसमर्पण गर्नुभएको र क्षमाको निम्ति येशूकहाँ आउनुभएको बखतमा यसो हुन्छ।

“हामीले कसरी र कहिले यो प्राप्त गर्छौं?” हृदयलाई जाँच्नुहुने परमेश्वरले तपाईंको इमानदारितालाई देख्नुहुन्छ। उहाँ पवित्र आत्माको शक्तिद्वारा तपाईंकहाँ आउनुहुन्छ र तपाईंभित्र एउटा स्थिर आत्मा सृजना गर्नुहुन्छ (भजनसङ्ग्रह ५१:१०)। यसरी तपाईं नयाँ गरी जन्मनुहुन्छ—विश्वासद्वारा ख्रीष्ट येशूमा एउटा नयाँ सृष्टि बन्नुहुन्छ (२ कोरिन्थी ५:१७)। 

अन्ततः “म नयाँ गरी जन्मेको छु भनी म कसरी थाहा पाउँछु?” रोमी ८:१-१० मा पावलले सिकाउँछन्‌: “कुनै मानिसमा ख्रीष्‍टका आत्मा हुनुहुन्न भनेता त्यो उहाँको हुँदैहोइन।” बाइबलले सिकाउँछ कि हराएकाहरू पापमा मरेका, दोषी ठहरिएका, र दुष्ट विवेक भएका हुन्छन्‌। यस संसारमा तिनीहरूको मन शरीरमा हुन्छ, तिनीहरू आशाविहीन, अनाज्ञाकारी, र परमेश्वररहित हुन्छन्‌। तर, नयाँ गरी जन्मिएको ख्रीष्टियान परमेश्वरको बालक, ख्रीष्‍टमा जीवित, बाँचेको, दण्डाज्ञा हटेको, र असल विवेक भएको हुन्छ। उसले आत्मामा मन लगाउँछ, ऊ पवित्र आत्मा र विश्वासले भरिएको हुन्छ, र उसले अनन्त जीवनको आशा राखेको हुन्छ। उसको पापहरू येशूको रगतद्वारा मेटिएका हुन्छन्‌। उसको हृदय परमेश्वरको प्रेम र शान्तिले भरिएको हुन्छ, जसले सबै ज्ञानलाई माथ गर्छ। उसले प्रभुको इच्छालाई प्रेम गर्छ, चाहना राख्छ र पूरा गर्ने शक्ति राख्छ। ऊ मृत्युपछिको आशामा र स्वर्गमा पाइने घरको प्रतिज्ञामा रमाउँछ। यस्तो किसिमको परिवर्तन भएर पनि यसलाई महसुस नगर्ने कोही होला र? मुस्किलले होला, किनकी “हामी परमेश्वरका सन्तान हौं भनी पवित्र आत्माले हाम्रो आत्मासँग गवाही दिनुभएको हो” (रोमी ८:१६)।

यदि तपाईंले तपाईंको आत्मामा आउने त्यो शान्ति र आनन्दलाई यसरी अनुभव गर्नुभएको छैन भने, ढुक्क भएर नबस्नुहोस्‌, किनकी तपाईंले परमेश्वरलाई र आफ्नै आत्मालाई तुच्छ ठान्दै हुनुहुन्छ। तपाईं नयाँ गरी जन्मनैपर्छ।

हामीलाई प्रार्थना गर्न सिकाउनुहोस्‌

प्रार्थना भनेको परमेश्वर पितालाई येशू ख्रीष्टको नाउँमा चढाइने नम्र बिन्ती हो। प्रार्थना भनेको स्वर्गमा हुनुहुने प्रेमिलो पिताको सामु हामी आफैँलाई अभिव्यक्त गर्नु हो। प्रार्थनामा हाम्रो आत्माले हाम्रो बोलिएको शब्दहरूद्वारा वा विचारहरूद्वारा समेत पनि परमेश्वरसँग कुराकानी गर्दछ। हामीले परमेश्वरसँग सञ्चार गरेको उहाँ चाहनुहुन्छ। हामी उहाँको सामु कृतज्ञता, अनुरोधहरू र निराशाहरू लिएर आउन सक्छौं।

पहिलो पटक प्रार्थना गर्दा, कुनै कुनै मानिसहरूले अनौठो लाग्छ भनी भन्छन्‌, मानौं की उनीहरू कसैसँग कुरा गरिरहेका छैनन्। हामीले फेरि प्रार्थना नगरेको होस्‌ भनी शैतानले यही कुरा हामीलाई विश्वास दिलाउन चाहन्छ। सत्य कुरा के हो भने बाइबलले हामीलाई सुनिश्चित गर्छ कि, हामी जुनसुकै ठाउँमा र जुनसुकै समयमा रहेका होऔं, परमेश्वरले हाम्रो साँचो प्रार्थना सुन्नुहुन्छ। “परमेश्वरमा हाम्रो पूर्ण भरोसा छ कि उहाँको इच्छाबमोजिम जे मागे तापनि उहाँले हाम्रो कुरा सुन्नुहुन्छ” (१ यूहन्ना ५:१४)।

प्रार्थना भनेको परमेश्वरसँग गरिने कुराकानी हो। तपाईंले महसुस गर्नुभएको र तपाईंलाई खाँचो परेको कुरा उहाँलाई बताएर उहाँसँग सिधै खुलस्त र इमानदारीपूर्वक कुरा गर्नुहोस्‌। तपाईंले महसुस गर्दै गर्नुभएको कुरा किन त्यसरी महसुस गर्दै हुनुहुन्छ भनी बुझ्नुभएन भने, तपाईंले त्यसबारे परमेश्वरलाई भन्नुहोस्‌। बाइबलले भन्छ, “त्यसै गरी पवित्र आत्माले पनि हाम्रो दुर्बलतामा सहायता गर्नुहुन्छ। कसरी प्रार्थना गर्नुपर्ने हो हामी जान्दैनौं, तर शब्दहरूमा व्यक्त गर्न नसकिने सुस्केरामा पवित्र आत्माले हाम्रा निम्ति मध्यस्थता गर्नुहुन्छ।” (रोमी ८:२६)। जब तपाईं हतास र निरुत्साहित हुनुहुन्छ वा खुसी र धन्यवादी हुनुहुन्छ, तब तपाईंले आफैँलाई परमेश्वरकहाँ अभिव्यक्त गर्नुहोस्। प्रार्थनामा इमानदार हुनु महत्त्वपूर्ण हुन्छ। हामीले भित्र गहिराइमा कस्तो अनुभव गर्छौं भन्ने कुरा परमेश्वरले सुन्न चाहनुहुन्छ।

परमेश्वरले तपाईंलाई के भन्न चाहनुहुन्छ त्यो सुन्नुहोस्। उहाँले हामीलाई प्रभावहरू र बिचारहरू दिएर हामीसँग बोल्नुहुन्छ। हामीले प्रार्थना गर्दै गर्दा यी आउन सक्छन्‌। हामीले प्रार्थना गर्दा प्रयोग गर्ने शब्दहरू पनि परमेश्वरद्वारा दिइएको प्रभावको नतिजा हुन सक्छन्‌। परमेश्वरले हामीसँग उहाँको इच्छा सञ्चार गर्न चाहनुहुन्छ। हामीले प्रार्थना गर्दै गर्दाको समयमा वा त्यसपछि पनि उहाँले यसो गर्न सक्नुहुन्छ। उहाँ आफ्नो आत्माद्वारा, बाइबलद्वारा, र आफ्ना जनहरूद्वारा हामीसँग बोल्नुहुन्छ।

जब हामी प्रार्थना गर्छौं, तब हामीले हाम्रो वरिपरि भएको संसारले गर्ने ध्यान-विकर्षणलाई पन्छाउनुपर्छ र परमेश्वरसँगको संसर्गमा हामी ध्यान-मग्न हुनुपर्छ। हुन त हामीले जुनसुकै ठाउँमा र जस्तोसुकै स्थितिमा प्रार्थना गर्न सक्छौं, तापनि सम्भव भएसम्म हामीलाई शान्त स्थान चाहिन्छ। जसै हामीले आँखा बन्द गर्छौं र परमेश्वरको आदरको लागि घुँडा टेक्छौं, हामी परमेश्वरमा राम्ररी ध्यान-मग्न हुन सक्छौं। हाम्रो ध्यान परमेश्वरमा केन्द्रित हुनुपर्छ (मत्ती ६:६)।

कुनै कुनै मानिसहरूले भन्छन्, “तर मैले कुन शब्दहरू चलाउने होला वा मैले आफैँलाई परमेश्वरकहाँ कसरी अभिव्यक्त गर्ने होला सो म जान्दिनँ।” हामीले फरक शब्दावली प्रयोग गर्यौं भने परमेश्वरले सुन्नुहुन्छ होला भन्ने हामीले ठानेको कारणले उनीहरूले यस्तो भनेका हुन सक्छन्‌। उहाँको ध्यान आकर्षण गर्न हामीले धेरै शब्दहरूको प्रयोग गर्नुपर्छ र मीठो र आकर्षक तरिकामा बोल्नुपर्छ भनी हामीले ठानेका हुन सक्छौं। वास्तवमा, छोटो र सरल प्रार्थना गर्दा परमेश्वरले तिनको सम्मान गर्नुभएको धेरै उदाहरणहरू बाइबलले हामीलाई दिन्छ। उदाहरणको लागि, एकजना पापी मानिसले प्रार्थना गर्यो, “हे परमेश्वर, म पापीमाथि दया गर्नुहोस्‌!” (लूका १८:१३)। अर्को तोडिएको र पछुताएको पापीले प्रार्थना गर्यो, “हे येशू, तपाईं आफ्नो राज्यमा आउनुहुँदा मलाई सम्झनुहोस्‌” (लूका २३:४२)। प्रार्थनाको निम्ति कुनै विशेष प्रकारको भाषणको प्रारूप होस्‌ भन्ने परमेश्वरले माग गर्नुहुन्न। बाइबलमा विभिन्न पृष्ठभूमिहरू भएका मानिसहरूले गरेको प्रार्थनाहरू समावेश गरिएका छन्‌, जसमा कुनै दुई प्रार्थना पनि एकै खाले छैनन्।

हाम्रो प्रार्थना प्रभावकारी हुनको लागि हामी नम्रतामा परमेश्वरको सामु आउनुपर्छ। २ इतिहास ७:१४ मा हामी पढ्छौं, “यदि मेरो आफ्नै नाउँ दिइएको मेरो प्रजाले आफैलाई नम्र पारेर प्रार्थना गर्छ, र मलाई खोजेर आफ्ना दुष्ट चालहरूबाट फर्कन्छ, तब म स्वर्गबाट तिनीहरूको प्रार्थना सुन्‍नेछु, र तिनीहरूका पाप क्षमा गर्नेछु, र तिनीहरूको देशलाई म स्‍वस्‍थ्‍य पार्नेछु।" परमेश्वरसँग अझ धेरै चिरपरिचित हुनको निम्ति, हामीलाई दिइएका निर्देशनहरूलाई हामीले प्रत्युत्तर दिनुपर्छ—विशेषगरी पापबाट अलग रहने सवालमा।

जसै हामी परमेश्वरसँग दिनदिनै कुरा गर्छौं, उहाँले हामीलाई दर्शन दिनुहुन्छ, हाम्रो जीवनलाई स्थिर गर्नुहुन्छ, र हाम्रो बिन्ती सुन्नुहुन्छ। “तिमीहरू ममा रह्यौ भने, र मेरा कुरा तिमीहरूमा रहे भने, तिमीहरूलाई जे इच्छा लाग्छ माग, र त्यो तिमीहरूका निम्ति गरिनेछ” (यूहन्ना १५:७)।

येशूको नाउँमा प्रार्थना गर्नुहोस्‌। उहाँले भन्नुभयो, “तिमीहरूले मेरो नाउँमा जेसुकै मागे तापनि पुत्रमा पिताको महिमा होस्‌ भनेर म त्यो गर्नेछु” (यूहन्ना १४:१३)। हामीसँग हाम्रो आफ्नै पुण्यकर्म छैन। हामी येशू ख्रीष्टद्वारा मात्र प्रार्थनामा परमेश्वरको सामु आउन सक्छौं।

बारम्बार प्रार्थना गर्नुहोस्‌। उहाँ बोल्नुहुँदा उहाँको आवाजलाई सुन्नुहोस्‌। उहाँले यति अनुग्रही रूपमा दिनुहुने ती भित्री अभिप्रेरणाहरूलाई पालन गर्नुहोस्‌। “म तिमीहरूलाई भन्‍दछु, माग, त तिमीहरूलाई दिइनेछ। खोज, त तिमीहरूले भेट्टाउनेछौ। ढकढक्‍याओ, त तिमीहरूका निम्ति खोलिनेछ” (लूका ११:९)।

ख्रीष्टीय मत - यो के हो?

ख्रीष्टीय मत परमेश्वर, उहाँको पुत्र येशू ख्रीष्ट, र परमेश्वरको वचन बाइबलमा आधारित छ। ख्रीष्टियान एक यस्तो व्यक्ति हो जसले बाइबललाई विश्वास गर्छ र येशू ख्रीष्टको शिक्षाहरूको अनुकरण गर्छ। जीवनको यस मार्गले यहाँ यस पृथ्वीमा शान्ति र सन्तुष्टि ल्याउँछ र हामीलाई स्वर्गको घरको निम्ति तयार गर्छ।

परमेश्वर पिता

बाइबलले सिकाउँछ कि केवल एक परमेश्वर हुनुहुन्छ, जो सदादेखि रहिआउनु भएको छ र सदा रहिरहनु हुनेछ। परमेश्वरले सबै कुराहरू जान्नुहुन्छ र उहाँको बुद्धि र ज्ञान असीमित छन्। हितोपदेश १५:३ मा बाइबलले बताउँछ, "परमप्रभुको नजर सर्वत्र रहन्छ, दुष्ट र असल दुवैमाथि उहाँ नजर राख्नुहुन्छ।" उहाँ सर्वत्र उपस्थित हुनुहुन्छ र एकै समयमा सारा संसारमा हरेकमाथि पूर्ण ध्यान दिन सक्नुहुन्छ। हामीले परमेश्वरसँग जुनसुकै ठाउँबाट जुनसुकै समयमा प्रार्थना गर्न सक्छौं। उहाँले हाम्रो प्रार्थना सुन्नुहुन्छ र उहाँको आफ्नो असल अभिप्रायअनुसार त्यसको जबाफ दिनुहुन्छ। परमेश्वर केवल एक हुनुहुन्छ, तथापि उहाँ तीन व्यक्तिहरूमा प्रकट हुनुहुन्छ: परमेश्वर पिता, परमेश्वर पुत्र, र परमेश्वर पवित्र आत्मा। तीनै जना भिन्न हुनुहुन्छ, तथापि एकतामा एकसाथ कार्य गर्नुहुन्छ किनकि उहाँहरू एक हुनुहुन्छ।

सृष्टि र मानव जातिको पतन

परमेश्वरले संसार र यसमा भएका यावत्‌ थोक सृष्टि गर्नुभयो। पाँच दिनभित्र परमेश्वरले सूर्य, चन्द्र, ताराहरू, पृथ्वी, पानी, चराहरू, र माछाहरू सृष्टि गर्नुभयो। छैठौँ दिनमा परमेश्वरले जमिनमा हुने सबै प्राणीहरूको सृष्टि गर्नुभयो र त्यसपछि मानिसलाई उहाँकै स्वरूपमा सृष्टि गर्नुभयो। मानिस परमेश्वरको सृष्टिको मुकुट र उहाँको प्रेमको अभिव्यक्ति हो। परमेश्वरले पहिलो मानिस आदमलाई शुद्ध र बिना पाप सृष्टि गर्नुभयो। मानिसले व्यक्तिगत छनौटद्वारा परमेश्वरको सेवा गरोस्‌ भन्ने उहाँ चाहनुहुन्थ्यो। उहाँले आदम र तिनकी पत्नी हव्वालाई एक सरल आज्ञा दिनुभयो, तर तिनीहरूले आज्ञा उल्लङ्घन गर्ने छनौट गरे। तिनीहरूको पापको कारणले गर्दा तिनीहरू परमेश्वरबाट अलग भए। तिनीहरूको अनाज्ञाकारिताले गर्दा हरेकलाई पाप र मृत्युको श्रापमा पार्यो। मानव जातिको छुटकारा गर्न सक्नुहुने केवल परमेश्वर हुनुहुन्थ्यो। उहाँको प्रेमको कारणले गर्दा "उहाँले आफ्ना एकमात्र पुत्र दिनुभयो, ताकि उहाँमाथि विश्वास गर्ने कोही पनि नाश नहोस्‌, तर त्यसले अनन्त जीवन पाओस्‌" (यूहन्ना ३:१६)।

परमेश्वर पुत्र

येशू ख्रीष्ट परमेश्वरको पुत्र हुनुहुन्छ। उहाँ पवित्र आत्माको शक्तिद्वारा एक कन्याबाट जन्मिएर पृथ्वीमा एक बालकको रूपमा आउनुभयो। येशूले एक सामान्य मानिसको जीवन जिउनुभयो। उहाँ हामी जस्तै धेरै प्रकारले दुष्टको परीक्षामा पर्नुभयो, तापनि कहिल्यै पाप गर्नुभएन। येशूले धेरै मानिसहरूको रोगहरू चङ्गाइ गर्दै र असल गर्दै हिँड्नुभयो। उहाँले तिनीहरूलाई मुक्तिको बारेमा र उहाँको पिताको प्रेमको बारेमा सिकाउनुभयो। सारा संसारको पापको निम्ति आफैँलाई बलिदानको रूपमा दिनु नै उहाँ पृथ्वीमा आउनुको उद्देश्य थियो। जसै येशूले पाप र स्वार्थको विरुद्धमा प्रचार गर्नुभयो, धार्मिक अगुवाहरू उहाँसँग रिसाए। तिनीहरूले उहाँलाई सरकारी अधिकारीहरूसमक्ष सुम्पिदिए, जसले उहाँलाई क्रूसमा टाँगे। क्रूसमा उहाँको मृत्युपछि, उहाँका चेलाहरूले उहाँको मृत शरीरलाई एउटा चिहानमा राखे। तेस्रो दिनमा, परमेश्वरको शक्तिद्वारा येशू मरेकोबाट बिउँतनुभयो। उहाँ स्वर्ग फर्कनुअघि, उहाँले आफ्ना अनुयायीहरूलाई परमेश्वरको राज्य कसरी स्थापना गर्ने भनी सिकाउनुभयो।

परमेश्वर पवित्र आत्मा

पवित्र आत्मा त्रिएक परमेश्वरको तेस्रो व्यक्ति हुनुहुन्छ। उहाँले परमेश्वरको इच्छा मानिसलाई प्रकट गर्नुहुन्छ। उहाँले मानिसहरूलाई तिनीहरूको मूर्तिपूजा र पाप कर्महरूको लागि दोष महसुस गराउनुहुन्छ। उहाँले मानिसलाई येशू ख्रीष्टको बलिदानलाई आफ्नो पापको प्रायश्चित्तको रूपमा ग्रहण गर्न निम्तो दिनुहुन्छ। प्रभु येशू ख्रीष्टमा विश्वास गर्नेहरूलाई परमेश्वरले पवित्र आत्माको वरदान दिनुहुन्छ। उहाँ जीवनका सबै कठिनाइहरूमा एक सल्लाहकार, सबै सङ्कष्टहरूमा एक सान्त्वनादाता हुनुहुन्छ। उहाँले मानिसहरूलाई सबै सत्यतामा डोर्याउँदै, उनीहरूलाई अधार्मिकताको लागि हप्काउनुहुन्छ।       

बाइबल

बाइबल परमेश्वरको वचन र मानिसको निम्ति उहाँको सन्देश हो। यो मानव-निर्मित पुस्तक होइन तर प्राचीन कालका पवित्र जनहरूद्वारा पवित्र आत्माको प्रेरणामा लेखिएको पुस्तक हो। बाइबलले संसार र मानिसको सृष्टिको अभिलेख गर्छ। यसले हामीलाई बताउँछ कि सबैले पाप गरेका छन् र यस पापले मानिसलाई परमेश्वरबाट अलग गर्छ। यसले मुक्तिको मार्गको बारेमा बताउँछ, जसले हरेक व्यक्तिलाई पापको बन्धनबाट मुक्त गर्न सक्छ। बाइबलले हामीलाई कसरी ईश्वरीय जीवन जिउने र कसरी अनन्तको लागि तयार हुने भन्ने बारेमा सिकाउँछ।

ख्रीष्टीय जीवन जियाइ

ख्रीष्टियान बन्नको लागि हामीले हाम्रो पापमय अवस्थालाई थाहा गर्नुपर्छ। हामीले हाम्रो पाप स्वीकार गर्नुपर्छ र प्रभु येशू ख्रीष्टलाई आफ्नो मुक्तिदाताको रूपमा ग्रहण गर्नुपर्छ। जसै हामी हाम्रो जीवन परमेश्वरलाई सुम्पन्छौं, उहाँले हामीलाई पवित्र आत्माले भर्नुहुन्छ। हामीभित्र वास गर्नुहुने पवित्र आत्माको शक्तिले नै अरूहरूलाई प्रेम गर्न र क्षमा गर्न हामीलाई सशक्त पार्छ। एक ख्रीष्टियानले आफ्नो हृदयमा शुद्धतालाई कायम राख्ने र इमानदार र सत्य हुने कुरामा अग्रसर हुन्छ। जब हामी असफल हुन्छौं, बाइबलले यस्तो प्रतिज्ञा गर्छ: "यदि हामीले आफ्ना पापहरू स्वीकार गर्‍यौं भने उहाँले [परमेश्वरले] हाम्रा पाप क्षमा गर्नुहुन्छ, र सबै अधर्मबाट हामीलाई शुद्ध पार्नुहुन्छ" (१ यूहन्ना १:९)।

यस जीवन पश्चात्‌

बाइबलले हामीलाई हाम्रो आत्माको दुई अनन्त गन्तव्यहरूको बारेमा सिकाउँछ, स्वर्ग वा नरक। जब हामी मर्छौं, हाम्रो आत्मा परमेश्वरको अन्तिम न्याय पर्खनको लागि शरीरबाट छुट्छ। न्यायको समयमा उद्धार पाएको व्यक्तिलाई स्वर्गमा आमन्त्रित गरिनेछ। परमेश्वरलाई इन्कार गर्नेहरू सबैलाई नरक पठाइनेछ। नरक एक अति भयावह ठाउँ हो। यो दुष्ट र त्यसका दूतहरूको लागि तयार गरिएको जल्दो आगोको एक अति गहिरो भट्टी हो। येशूको वाणी पालन नगरी जानाजान पापमा जिउनेहरू सबै नै बिना आशा सदाको लागि त्यहाँ जल्नेछन्‌।        

स्वर्ग परमेश्वरको वासस्थान हो। यो परमेश्वरद्वारा तयार गरिएको सिद्ध शान्ति र आरामको सबैभन्दा सुन्दर ठाउँ हो। स्वर्गमा कुनै पनि किसिमको शोक वा पीडा, भोक वा रोग हुनेछैन। पापलाई त्यागेका र येशूलाई आफ्नो मुक्तिदाताको रूपमा ग्रहण गरेकाहरू सबैको निम्ति यो घर हो। त्यहाँ उद्धार पाएकाहरूले गाउनेछन्‌ र सदा-सर्वदा परमेश्वरको प्रशंसा गर्नेछन्‌।