लागु-औषध, मादक-पदार्थ, र अनैतिकताको सम्बन्धमा के हो त?

मादक-पदार्थ  लागु-औषध  अभिलाषा  अपराध  कारागार  निराशा  मृत्यु

"किनकि पापको ज्याला मृत्यु हो" (रोमी ६:२३)

तथ्यहरूको सामना गरौं। लागु-औषध, मादक-पदार्थ, र अनैतिकता जस्ता ती भयानक राक्षसहरूले परमेश्वरले बनाउनुभएको सौम्य र असल कुराहरूलाई सङ्कटमा पार्दैछन्‌ र विनाश गर्दैछन्‌। सिकारीले आफ्नो पासोमा सिकार पारे जस्तै, यिनले जवान र वृद्ध दुवैलाई आफ्नो पासोमा पार्दैछन्‌।

आजको समाजमा ठूलै बज्रपात परेको छ। लागु-औषध, मादक-पदार्थ, र अनैतिकताको अभिशापले धेरै मानिसहरूलाई, अनन्तको विनाशतिर अघि बढाउँदै, तर्काएको छ र लङ्गर विहीन बनाएको छ। यी दुर्व्यसनको सवालमा मानिसहरू सजिलै आफ्ना सङ्गीहरूको साथसाथै सञ्चार-माध्यमहरू, पत्र-पत्रिकाहरू, र टेलिभिजनका विज्ञापनहरूद्वारा प्रभावित हुन्छन्‌। मानिसको मन-मस्तिष्कलाई यति हदसम्म आक्रमण गरिएको छ कि उनीहरू अन्योल र निराशाको भुमरीमा पुगेका छन्‌, परिणामस्वरूप आत्मिक र शारीरिक विकृतितिर उन्मुख भएका छन्‌।

यस्तो किसिमको निकृष्ट नैतिक व्यवहारको निम्ति कसलाई दोष दिने? युवा पुस्तालाई? पक्कै होइन। धेरैजसो बुवाआमाहरूको आफ्नै अनैतिक जियाइको कारणले गर्दा उनीहरूले युवा पुस्तालाई यस्तो किसिमको पाप कर्ममा फस्न मान्यता दिएका हुन्‌। आमा बुवाहरूले आफ्ना भ्रष्ट संवेदनाहरूलाई जाँच गर्न चुकेका हुनाले आफ्ना बच्चाहरूलाई पियक्कडको र लागु-औषध दुर्व्यसनको विनाशको परिचय दिँदैछन्‌ भन्ने कुरामा उनीहरू सचेत छैनन्‌। परमेश्वरको नैतिक सिद्धान्तहरूलाई बेवास्ता गरेर तिनलाई लत्त्याइएका छन्‌। एउटा चर्को चीत्कार स्वर्गसम्मै पुग्नुपर्छ। हामीले कसरी हामी आफैँलाई र हाम्रा बच्चाहरूलाई बचाउन सक्छौं?

हाम्रो समाजले नागरिकहरूको आवश्यक गुणस्तर त्यो बेलासम्म उत्पन्न गर्न सक्दैन जबसम्म मादक-पदार्थ र लागु-औषधलाई सहन गरिन्छ, अनि बुवाआमाहरू, शिक्षक-शिक्षिकाहरू, र प्राध्यापकहरूको लचकताद्वारा त्यसलाई उत्साहित गरिन्छ। मादक-पदार्थको सेवन जन-नैतिकताको ठूलो भक्षक हो; यसले निर्णय-शक्ति, चरित्र, र जीवनलाई ध्वस्त पार्छ। यसले घर-परिवार भाँड्न र विभाजन गर्न योगदान पुर्याउँछ, जुन परिवार मानव जातिको आशिषको निम्ति परमेश्वरको पवित्र एकाइ हो। 

मादक-पदार्थको घातमाथिको अर्को घात भनेको बढ्दो अवैध लागु-औषधको प्रयोग हो। यी लागु-औषधहरूको खराब प्रभावहरू यसका कुनै पनि कथित लाभहरूको तुलनामा ज्यादै प्रबल छन्‌। लागु-औषधहरूको प्रयोगले कमजोर निर्णय-शक्ति र मानसिक मतिभ्रमलाई प्रश्रय दिन्छ। लागु-औषध दुर्व्यसनीहरूले स्वीकार गर्छन्‌ कि यसको लत भनेको मानसिक, शारीरिक, र आत्मिक रूपमा हुने मृत्यु यात्रा हो। निको पार्न नसकिने मस्तिष्क घात, हत्या, र आत्महत्या जस्ता कुराहरू प्रायः यी दुर्व्यसनका दुःखद परिणामहरू हुन्‌।

पूरा लेख: लागु-औषध, मादक-पदार्थ, र अनैतिकताको सम्बन्धमा के हो त?

मानिसहरूको जन्मजात पापको कारणले गर्दा, उनीहरूले स्वाभाविक रूपमा नै शैतानले रचेको प्रवृत्तिहरू र उत्कण्ठाहरूलाई अनुसरण गर्छन्‌। यस अवस्थामा शरीरले अप्रतिबन्धित सन्तुष्टि खोज्छ। यौन अनैतिकताले अभिलाषाको आगोलाई निभाउँदैन—यसले त अझ घ्यू थप्छ। जसरी मादक-पदार्थको समस्याको निम्ति समाधान ह्विस्की हुन सक्दैन त्यसरी नै अभिलाषाको निम्ति उपचार यौन क्रियाकलाप हुन सक्दैन। सत्यता यही हो कि हामीले हाम्रो अभिलाषासँग सामना गर्नुपर्छ। जब अनन्तसम्म रहने हाम्रो आत्माले परमेश्वरको उद्धार प्राप्त गर्छ, तब यसले उहाँको व्यवस्थाहरूलाई सम्मान गर्न खोज्छ।

व्यभिचार, पर-स्त्रीगमन, समलिङ्गी सम्बन्ध, र जनावरहरूसँग राख्ने यौन सम्पर्क परमेश्वरको वचनमा प्रतिबन्धित गरिएका छन्‌ (लेवी १८:२३; गलाती ५:१९-२१)। अनैतिकताले पीडा, मर्मभेद, बिजोग, दोष, र यौन सम्पर्कबाट सर्ने रोगहरू ल्याउँछ। शुद्धताले स्वाभिमान र प्रतिष्ठाको भाव ल्याउँछ। उच्च सैद्धान्तिक व्यक्ति दयनीय रूपमा जिउँछ र निम्न नैतिकता भएको व्यक्ति आनन्द र सन्तुष्टिको जीवन जिउँछ भनेर सोच्नु ठूलो भुल हो।

अनैतिकताको यो अन्योलग्रस्त परिस्थिति र आत्मिक अन्धोपन, पाप र निर्लज्ज भक्तिहिनताको माझमा पवित्र बाइबलले नैतिक व्यवहारको निम्ति उच्च स्तर तोकेको छ। सहि र गलतको विषयमा बाइबल नै निर्णायक र अनन्त अधिकार हो।

मानव जातिको वृद्धि भएको होस्‌ र पति र पत्नी बीचको वैवाहिक बन्धन मजबुत भएको होस्‌ भनेर परमेश्वरले मानिसलाई यौनको चाह हुने गरी सृष्टि गर्नुभयो। उहाँले यो इच्छा आधिकारिक विवाहभित्र मात्र पूरा हुनको निम्ति मन्जुर गर्नुहुन्छ। “सबैका बीचमा विवाहचाहिँ आदरणीय होस्‌, वैवाहिक सम्बन्ध नबिटुलिओस्‌, किनकि दुराचारी र व्यभिचारीहरूको इन्साफ परमेश्वरले गर्नुहुन्छ” (हिब्रू १३:४)।

रोमीको पुस्तकमा, प्रेरित पावलले समलिङ्गी सम्बन्धमाथि परमेश्वरको इन्साफको बारेमा लेख्छन्‌। “यसैकारण परमेश्वरले तिनीहरूलाई लाजमर्दो कामुकताको निम्ति छोडिदिनुभयो। तिनीहरूका स्त्रीहरूले आफ्ना स्वाभाविक व्यवहारलाई अस्वाभाविक व्यवहारमा परिवर्तन गरे, र त्यसरी नै स्त्रीतर्फको स्वाभाविक व्यवहार त्यागेर एक-दोस्रातर्फ कामुकताको जलनमा पुरुषहरूले पुरुषहरूसितै निर्लज्ज काम गरे, र आफ्नै शरीरमा आफ्ना कसूरको उचित दण्ड भोगे। यसरी तिनीहरूले परमेश्वरलाई मान्यता दिन नचाहेका हुनाले परमेश्वरले तिनीहरूलाई भ्रष्ट मनका अवस्थामा अनुचित आचरणको निम्ति त्यागिदिनुभयो” (रोमी १:२६-२८)। सदोम र गमोराको घृणित कार्य यही थियो, र यो कार्यले गर्दा तिनीहरूमाथि परमेश्वरको इन्साफ ल्यायो (उत्पत्ति १९)। धर्मशास्त्रअनुसार, यदि हामी यस्ता पापहरूमा अभ्यस्त भएर बाँच्छौं भने पवित्र आत्मालाई हाम्रो हृदयमा प्रज्वलित राख्न असम्भव हुन्छ।

यदि तपाईं जीवनमा साँच्चै खुसी हुन चाहनुहुन्छ र आफैँसँग र परमेश्वरसँग शान्तिमा रहन चाहनुहुन्छ भने, तपाईं उहाँसँगको सङ्गतिमा आउनैपर्छ। तपाईं पापी हुनुहुन्छ भन्ने कुरा पहिचान र स्वीकार गर्नुहोस्‌ र तपाईंको दोष बोकेर येशू क्रूसमा मर्नुभयो भनी विश्वास गर्नुहोस्‌। विजयले तपाईंलाई पर्खँदैछ!

जसै तपाईंले आफ्नो हृदय परमेश्वरसँग खुल्ला गर्नुहुन्छ र आफ्नो पापहरू स्वीकार गर्नुहुन्छ, उहाँले तपाईंलाई क्षमा गर्नुहुन्छ। “यदि हामीले आफ्ना पापहरू स्वीकार गर्‍यौं भने उहाँले हाम्रा पाप क्षमा गर्नुहुन्छ, र सबै अधर्मबाट हामीलाई शुद्ध पार्नुहुन्छ, किनकि उहाँ विश्वासयोग्य र धर्मी हुनुहुन्छ” (१ यूहन्ना १:९)।

आफ्नो मुक्तिदाता येशूलाई आफ्नो समस्त जीवन स्वैच्छिक रूपमा सुम्पनुहोस्‌, र उहाँको वचन र पवित्र आत्मालाई साँचो आज्ञाकारितामा अनुसरण गर्नुहोस्‌। परिवर्तित जीवनका आशिषहरू भनेकै शुद्ध विचारहरू हुन्‌, यिनै विचारहरूले हाम्रो कार्यहरू र क्रियाकलापहरूमा गजबको परिवर्तन ल्याउँछन्‌। जीवनका समस्याहरूसँग सामना गर्न चाहिने साहस र तपाईंलाई प्रहार गर्न सक्ने परीक्षाहरूमाथि विजय हुन चाहिने शक्ति ख्रीष्टले तपाईंलाई दिनुहुनेछ। येशूले बोलाउँदै गर्नुहुँदा अहिले नै उहाँकहाँ आउनुहोस्‌। “जबसम्म परमप्रभुलाई पाउन सक्छौ उहाँलाई खोज। उहाँ नजिक हुनुहुँदा नै उहाँलाई भेट” (यशैया ५५:६)।

हामीलाई सम्पर्क गर्नुहोस्‌

पर्चाहरू माग गर्नुहोस्‌

परमेश्वरको उपहार: तपाईंको लागि

Jesus in a manger

समय सुरु हुनुभन्दा अघि परमेश्वर हुनुहुन्थ्यो। उहाँले संसार र त्यसमा भएका सबै थोक बनाउनुभयो। परमेश्वरले उहाँको प्रेममा मानिसलाई उहाँको आफ्नै स्वरूपमा सृष्टि गर्नुभयो र उसलाई एउटा सुन्दर बगैँचामा राख्नुभयो। परमेश्वरले दिनुभएका आज्ञाहरू मानिसले पालन गरेन। त्यस्तो अनाज्ञाकारिता पाप थियो र मानिस परमेश्वरदेखि अलग भयो। परमेश्वरले मानिसलाई तिनीहरूका पापका निम्ति निष्खोट जनावरहरूको बलि चढाउने आज्ञा दिनुभयो। त्यस्ता बलिदानहरूले तिनीहरूका पापको पूरा मूल्य त चुकाउँदैनथे, तर तिनले परमेश्वरले जुटाउनुहुने अन्तिम बलिदानलाई औँल्याउँथे। एक दिन परमेश्वरले उहाँका पुत्र येशूलाई सारा मानिसहरूका पापको अन्तिम बलिदान हुनका निम्ति यस संसारमा पठाउने योजना गर्नुभयो।

मरियम र स्वर्गदूत

The angel speaks to Mary

धेरै वर्षपछि, नासरत सहरमा मरियम नाउँकी एउटी कन्या केटी बस्थिन्। तिनको योसेफ भनिने पुरुषसँग विवाह हुनको लागि मगनी भइसकेको थियो। एक दिन एक जना स्वर्गदूत मरियमकहाँ देखा पर्यो र तिनले एक जना विशेष बालक जन्माउनेछिन् र तिनले उहाँको नाउँ येशू राख्नुपर्छ भनी त्यस स्वर्गदूतले भन्यो। त्यस बालकको सांसारिक पिता हुने थिएन। उहाँ परमेश्वरका पुत्र हुनुहुने थियो।

येशूको जन्म

पूरा लेख: परमेश्वरको उपहार: तपाईंको लागि

The star shining over Bethlehem

स्वर्गदूतसँग त्यसरी भेट भएपछि योसेफ र मरियम जनगणना गर्न लामो यात्रा गरी बेथलेहेम गए। तिनीहरू बेथलेहेम पुग्दा त्यो सहरमा मानिसहरूको ठूलो भीड थियो। तिनीहरूले एउटा गोठमा रात बिताए, किनकि पौवामा कुनै ठाउँ थिएन। येशू त्यहीँ जन्मनु भयो। मरियमले बालक येशूलाई लुगाले बेह्रेर डूँडमा राखिन्।

गोठालाहरू

Angels bring glad tidings to the shepherds

त्यही रात सहरदेखि बाहिरको डाँडामा केही गोठालाहरू आफ्नो भेडा बगालको हेरचाह गर्दै बसिरहेका थिए। एक जना स्वर्गदूत तिनीहरूकहाँ देखा पर्यो अनि परमेश्वरको तेज ती गोठालाहरूको वरिपरि चम्कयो। स्वर्गदूतले भने, “नडराओ, किनभने हेर, म तिमीहरूलाई बडो आनन्दको सुसमाचार सुनाउँछु, जो सबै मानिसहरूका निम्ति हुनेछ। आजको रात एक मुक्तिदाताको जन्म भएको छ। उहाँ प्रभु येशू ख्रीष्ट हुनुहुन्छ। तिमीहरूले त्यस बालकलाई लुगाले बेह्रेको र डूँडमा सुताइराखेको भेट्टाउनेछौ।” त्यसपछि परमेश्वरको महिमा र प्रशंसा गर्दै अरू धेरै स्वर्गदूतहरू देखा परे। तिनीहरूले भने, “सर्वोच्चमा परमेश्वरलाई महिमा, र पृथ्वीमा जुन मानिसहरूसँग उहाँ प्रसन्न हुनुहुन्छ, तिनीहरूलाई शान्ति!” स्वर्गदूतहरू ती गोठालाहरूबाट बिदा भएपछि तिनीहरू आफ्ना भेडाहरू त्यहीँ छाडेर आतुरीसँग बेथलेहेमतिर गए। अनि स्वर्गदूतले भनेकै जस्तो अवस्थामा तिनीहरूले बालकलाई भेट्टाए।

ज्योतिषीहरू

The wise men bring their gifts

येशूको जन्म भइसकेपछि कुनै अर्को देशका ज्योतिषीहरू यरूशलेममा आए। तिनीहरूले सोधे, “यहूदीहरूका राजा भई जन्मने बालक कहाँ हुनुहुन्छ? हामीले उहाँको तारा पूर्वमा देख्यौं, र उहाँलाई दण्डवत्‌ गर्न चाहन्छौं।” जब राजा हेरोदले यो कुरा सुने, तब उनी खुसी भएनन्‌। तिनले पूजाहारीहरू र व्यवस्थाका शिक्षकहरूलाई बोलाए। अगमवक्ताहरूले बेथलेहेममा एक जना शासकको जन्म हुनेछ भनी भनेका छन्‌ भन्ने कुरा तिनीहरूले तिनलाई भने। राजा हेरोदले ती ज्योतिषीहरूलाई त्यस राजाको खोजी गर्न बेथलेहेम पठाए। ती ज्योतिषीहरू यरूशलेमबाट निस्किँदा एउटा ताराले तिनीहरूलाई एउटा घरसम्म डोऱ्यायो, जहाँ तिनीहरूले येशूलाई भेट्टाए। तिनीहरूले उहाँलाई सुन, सुगन्धित धूप र मूर्रको भेटी चढाउँदै, उहाँको सामु घोप्टो परे र उहाँलाई दण्डवत्‌ गरे। परमेश्वरले सपनामा ती ज्योतिषीहरूलाई हेरोदकहाँ फर्केर नजानू भनी चेताउनी दिनुभयो, यसैले तिनीहरू अर्कै बाटो भएर आफ्ना घर फर्किए।

परमेश्वरले उपहार दिनुको कारण

येशू परमेश्वरका पुत्र हुनुहुन्थ्यो। उहाँले पापरहित जीवन जिउनुभयो र उहाँका सबै चालमा उहाँ सिद्ध हुनुहुन्थ्यो। तीस वर्षको हुनुभएपछि येशूले मानिसहरूलाई उहाँका पिता परमेश्वरको विषयमा शिक्षा दिन थाल्नुभयो। उहाँले धेरै आश्चर्यकर्महरू गर्नुभयो, जस्तै दृष्टिविहीनलाई दृष्टि दिनुभयो, मानिसहरूलाई तिनीहरूका रोगहरूबाट निको पार्नुभयो, मृतकहरूलाई समेत पनि फेरि जीवित पार्नुभयो। सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण कुरा, उहाँले स्वर्गमा अनन्त जीवन पाउने उपायको बारेमा शिक्षा दिनुभयो। त्यसपछि उहाँले सारा संसारका पापका निम्ति आफ्नो जीवन बलिदानको रूपमा दिनुभयो।

बाइबलमा भएको यूहन्नाको पुस्तकको ३ अध्यायको १६ पदले भन्छ, “किनभने परमेश्वरले संसारलाई यस्तो प्रेम गर्नुभयो, कि उहाँले आफ्ना एकमात्र पुत्र दिनुभयो, ताकि उहाँमाथि विश्वास गर्ने कोही पनि नाश नहोस्, तर त्यसले अनन्त जीवन पाओस्।” येशू सर्वोच्च बलिदानको रूपमा क्रूसमा मर्नका निम्ति यस संसारमा आउनुभयो। उहाँको मृत्युद्वारा सबै पापको मूल्य चुकाइएको छ। अब उप्रान्त पापका निम्ति कुनै बलिदान चढाउनु पर्ने आवश्यकता छैन। यो उद्धारकर्ता पठाउने परमेश्वरको प्रतिज्ञाको परिपूर्णता थियो।

Jesus on the cross

येशू दुष्ट मानिसहरूको हातद्वारा मारिनुभयो, तापनि उहाँमाथि मृत्युको कुनै शक्ति थिएन। मरेको तीन दिनपछि, उहाँ मृत्युबाट विजयी बनी उठ्नुभयो। येशूको पुनरुत्थानपछिका दिनहरूमा, धेरै मानिसहरूले उहाँलाई देखे। अनि एक दिन आफ्ना चेलाहरूलाई आशिष् दिनुभएपछि उहाँ स्वर्गतिर उचालिनुभयो।

जब हामीले येशूमा विश्वास गर्ने र आफ्नो जीवन उहाँमा समर्पण गर्ने निर्णय गर्छौं, तब उहाँको रगतले हाम्रा सबै पापबाट हामीलाई शुद्ध पार्दछ। हामीले मुक्तिको यो उपहारलाई ग्रहण गरेपछि हामी परमेश्वरसँग फेरि एक हुन्छौं। येशू हाम्रा व्यक्तिगत मुक्तिदाता बन्नुहुन्छ, अनि उहाँको सन्तान हुँदा पाउने आशिषहरूको आनन्द उपभोग गर्न सक्छौं! एक दिन येशू फेरि आउँदै हुनुहुन्छ। उहाँले सबै साँचो विश्वासीहरूलाई स्वर्गमा लैजानुहुनेछ। त्यहाँ तिनीहरू परमेश्वरको साथमा सदासर्वदा जिउनेछन्।

हामीलाई सम्पर्क गर्नुहोस्‌

पर्चाहरू माग गर्नुहोस्‌

हामीलाई प्रार्थना गर्न सिकाउनुहोस्‌

प्रार्थना भनेको परमेश्वर पितालाई येशू ख्रीष्टको नाउँमा चढाइने नम्र बिन्ती हो। प्रार्थना भनेको स्वर्गमा हुनुहुने प्रेमिलो पिताको सामु हामी आफैँलाई अभिव्यक्त गर्नु हो। प्रार्थनामा हाम्रो आत्माले हाम्रो बोलिएको शब्दहरूद्वारा वा विचारहरूद्वारा समेत पनि परमेश्वरसँग कुराकानी गर्दछ। हामीले परमेश्वरसँग सञ्चार गरेको उहाँ चाहनुहुन्छ। हामी उहाँको सामु कृतज्ञता, अनुरोधहरू र निराशाहरू लिएर आउन सक्छौं।

पहिलो पटक प्रार्थना गर्दा, कुनै कुनै मानिसहरूले अनौठो लाग्छ भनी भन्छन्‌, मानौं की उनीहरू कसैसँग कुरा गरिरहेका छैनन्। हामीले फेरि प्रार्थना नगरेको होस्‌ भनी शैतानले यही कुरा हामीलाई विश्वास दिलाउन चाहन्छ। सत्य कुरा के हो भने बाइबलले हामीलाई सुनिश्चित गर्छ कि, हामी जुनसुकै ठाउँमा र जुनसुकै समयमा रहेका होऔं, परमेश्वरले हाम्रो साँचो प्रार्थना सुन्नुहुन्छ। “परमेश्वरमा हाम्रो पूर्ण भरोसा छ कि उहाँको इच्छाबमोजिम जे मागे तापनि उहाँले हाम्रो कुरा सुन्नुहुन्छ” (१ यूहन्ना ५:१४)।

प्रार्थना भनेको परमेश्वरसँग गरिने कुराकानी हो। तपाईंले महसुस गर्नुभएको र तपाईंलाई खाँचो परेको कुरा उहाँलाई बताएर उहाँसँग सिधै खुलस्त र इमानदारीपूर्वक कुरा गर्नुहोस्‌। तपाईंले महसुस गर्दै गर्नुभएको कुरा किन त्यसरी महसुस गर्दै हुनुहुन्छ भनी बुझ्नुभएन भने, तपाईंले त्यसबारे परमेश्वरलाई भन्नुहोस्‌। बाइबलले भन्छ, “त्यसै गरी पवित्र आत्माले पनि हाम्रो दुर्बलतामा सहायता गर्नुहुन्छ। कसरी प्रार्थना गर्नुपर्ने हो हामी जान्दैनौं, तर शब्दहरूमा व्यक्त गर्न नसकिने सुस्केरामा पवित्र आत्माले हाम्रा निम्ति मध्यस्थता गर्नुहुन्छ।” (रोमी ८:२६)। जब तपाईं हतास र निरुत्साहित हुनुहुन्छ वा खुसी र धन्यवादी हुनुहुन्छ, तब तपाईंले आफैँलाई परमेश्वरकहाँ अभिव्यक्त गर्नुहोस्। प्रार्थनामा इमानदार हुनु महत्त्वपूर्ण हुन्छ। हामीले भित्र गहिराइमा कस्तो अनुभव गर्छौं भन्ने कुरा परमेश्वरले सुन्न चाहनुहुन्छ।

परमेश्वरले तपाईंलाई के भन्न चाहनुहुन्छ त्यो सुन्नुहोस्। उहाँले हामीलाई प्रभावहरू र बिचारहरू दिएर हामीसँग बोल्नुहुन्छ। हामीले प्रार्थना गर्दै गर्दा यी आउन सक्छन्‌। हामीले प्रार्थना गर्दा प्रयोग गर्ने शब्दहरू पनि परमेश्वरद्वारा दिइएको प्रभावको नतिजा हुन सक्छन्‌। परमेश्वरले हामीसँग उहाँको इच्छा सञ्चार गर्न चाहनुहुन्छ। हामीले प्रार्थना गर्दै गर्दाको समयमा वा त्यसपछि पनि उहाँले यसो गर्न सक्नुहुन्छ। उहाँ आफ्नो आत्माद्वारा, बाइबलद्वारा, र आफ्ना जनहरूद्वारा हामीसँग बोल्नुहुन्छ।

जब हामी प्रार्थना गर्छौं, तब हामीले हाम्रो वरिपरि भएको संसारले गर्ने ध्यान-विकर्षणलाई पन्छाउनुपर्छ र परमेश्वरसँगको संसर्गमा हामी ध्यान-मग्न हुनुपर्छ। हुन त हामीले जुनसुकै ठाउँमा र जस्तोसुकै स्थितिमा प्रार्थना गर्न सक्छौं, तापनि सम्भव भएसम्म हामीलाई शान्त स्थान चाहिन्छ। जसै हामीले आँखा बन्द गर्छौं र परमेश्वरको आदरको लागि घुँडा टेक्छौं, हामी परमेश्वरमा राम्ररी ध्यान-मग्न हुन सक्छौं। हाम्रो ध्यान परमेश्वरमा केन्द्रित हुनुपर्छ (मत्ती ६:६)।

पूरा लेख: हामीलाई प्रार्थना गर्न सिकाउनुहोस्‌

कुनै कुनै मानिसहरूले भन्छन्, “तर मैले कुन शब्दहरू चलाउने होला वा मैले आफैँलाई परमेश्वरकहाँ कसरी अभिव्यक्त गर्ने होला सो म जान्दिनँ।” हामीले फरक शब्दावली प्रयोग गर्यौं भने परमेश्वरले सुन्नुहुन्छ होला भन्ने हामीले ठानेको कारणले उनीहरूले यस्तो भनेका हुन सक्छन्‌। उहाँको ध्यान आकर्षण गर्न हामीले धेरै शब्दहरूको प्रयोग गर्नुपर्छ र मीठो र आकर्षक तरिकामा बोल्नुपर्छ भनी हामीले ठानेका हुन सक्छौं। वास्तवमा, छोटो र सरल प्रार्थना गर्दा परमेश्वरले तिनको सम्मान गर्नुभएको धेरै उदाहरणहरू बाइबलले हामीलाई दिन्छ। उदाहरणको लागि, एकजना पापी मानिसले प्रार्थना गर्यो, “हे परमेश्वर, म पापीमाथि दया गर्नुहोस्‌!” (लूका १८:१३)। अर्को तोडिएको र पछुताएको पापीले प्रार्थना गर्यो, “हे येशू, तपाईं आफ्नो राज्यमा आउनुहुँदा मलाई सम्झनुहोस्‌” (लूका २३:४२)। प्रार्थनाको निम्ति कुनै विशेष प्रकारको भाषणको प्रारूप होस्‌ भन्ने परमेश्वरले माग गर्नुहुन्न। बाइबलमा विभिन्न पृष्ठभूमिहरू भएका मानिसहरूले गरेको प्रार्थनाहरू समावेश गरिएका छन्‌, जसमा कुनै दुई प्रार्थना पनि एकै खाले छैनन्।

हाम्रो प्रार्थना प्रभावकारी हुनको लागि हामी नम्रतामा परमेश्वरको सामु आउनुपर्छ। २ इतिहास ७:१४ मा हामी पढ्छौं, “यदि मेरो आफ्नै नाउँ दिइएको मेरो प्रजाले आफैलाई नम्र पारेर प्रार्थना गर्छ, र मलाई खोजेर आफ्ना दुष्ट चालहरूबाट फर्कन्छ, तब म स्वर्गबाट तिनीहरूको प्रार्थना सुन्‍नेछु, र तिनीहरूका पाप क्षमा गर्नेछु, र तिनीहरूको देशलाई म स्‍वस्‍थ्‍य पार्नेछु।" परमेश्वरसँग अझ धेरै चिरपरिचित हुनको निम्ति, हामीलाई दिइएका निर्देशनहरूलाई हामीले प्रत्युत्तर दिनुपर्छ—विशेषगरी पापबाट अलग रहने सवालमा।

जसै हामी परमेश्वरसँग दिनदिनै कुरा गर्छौं, उहाँले हामीलाई दर्शन दिनुहुन्छ, हाम्रो जीवनलाई स्थिर गर्नुहुन्छ, र हाम्रो बिन्ती सुन्नुहुन्छ। “तिमीहरू ममा रह्यौ भने, र मेरा कुरा तिमीहरूमा रहे भने, तिमीहरूलाई जे इच्छा लाग्छ माग, र त्यो तिमीहरूका निम्ति गरिनेछ” (यूहन्ना १५:७)।

येशूको नाउँमा प्रार्थना गर्नुहोस्‌। उहाँले भन्नुभयो, “तिमीहरूले मेरो नाउँमा जेसुकै मागे तापनि पुत्रमा पिताको महिमा होस्‌ भनेर म त्यो गर्नेछु” (यूहन्ना १४:१३)। हामीसँग हाम्रो आफ्नै पुण्यकर्म छैन। हामी येशू ख्रीष्टद्वारा मात्र प्रार्थनामा परमेश्वरको सामु आउन सक्छौं।

बारम्बार प्रार्थना गर्नुहोस्‌। उहाँ बोल्नुहुँदा उहाँको आवाजलाई सुन्नुहोस्‌। उहाँले यति अनुग्रही रूपमा दिनुहुने ती भित्री अभिप्रेरणाहरूलाई पालन गर्नुहोस्‌। “म तिमीहरूलाई भन्‍दछु, माग, त तिमीहरूलाई दिइनेछ। खोज, त तिमीहरूले भेट्टाउनेछौ। ढकढक्‍याओ, त तिमीहरूका निम्ति खोलिनेछ” (लूका ११:९)।

हामीलाई सम्पर्क गर्नुहोस्‌

पर्चाहरू माग गर्नुहोस्‌