सुन्नुहोस्‌ त! कसले तपाईंलाई बोलाउँदै हुनुहुन्छ?

The listening lamb

यूहन्नाको सुसमाचार १०:१–१८

कसैले तपाईंको नाम लिएर तपाईंलाई बोलाउँदै गरेको तपाईंले सुन्नुभएको, तर त्यो आवाज कहाँबाट आइरहेको छ भन्ने तपाईंलाई थाहा नभएको, त्यस्तो कहिल्यै भएको छ? अथवा, हुनसक्छ, तपाईंको वरिपरि धेरै होहल्ला भएको कारणले गर्दा तपाईंले मुस्किलले सुन्नुभएको होला।

सुन्नुहोस् त, तपाईंलाई एउटा आवाजले बोलाउँदै छ। हजुर, तपाईंलाई!

तपाईं को हुनुहुन्छ? तपाईंको नाम के हो? तपाईं कहाँबाट आउनुभएको हो? तपाईं कहाँ बस्नुहुन्छ? तपाईं कहाँ जाँदै हुनुहुन्छ?

तपाईंलाई आफ्नो गाउँको नाम थाहा छ। सायद, तपाईं अरू कुनै पनि ठाउँमा जानुभएको छैन। तर तपाईंलाई थाहा छ कि तपाईंको गाउँ यो ठूलो देशको एउटा भाग हो, र तपाईंको देश यस ठूलो संसारको एउटा भाग हो।

बाइबल

यो संसार करिब ६००० वर्ष अगाडि बनिएको हो। यो परमेश्वरले बनाउनुभएको हो। परमेश्वरसँग एउटा पुस्तक छ, जसलाई बाइबल भनिन्छ, अनि परमेश्वरले यो संसार कसरी बनाउनुभयो र उहाँले पहिलो पुरुष र स्त्रीलाई कसरी बनाउनुभयो भनी यो पुस्तकले बताउँछ। परमेश्वरले मानिसलाई उहाँको आफ्नै स्वरूपमा बनाउनुभयो।

त्यो समयदेखि बाल-बालिकाहरू जन्मिँदै आएका छन्‌। त्यही बेलादेखि नै मानिसहरूको मृत्यु हुन थाल्यो। हजारौं हजार मानिसहरूको जन्म भएको छ र मृत्यु पनि भएको छ।

तपाईं तपाईंको आमा र बुबाबाट जन्मनुभयो। तर तपाईंलाई साँच्चि नै परमेश्वरले बनाउनुभएको हो। उहाँले सबै कुरा बनाउनुभयो। परमेश्वरले यी सबै थोकलाई र तपाईंलाई कस्तो अद्भुत रीतिले बनाउनुभयो भनी के तपाईंले कहिल्यै सोच्नुभएको छ?

तपाईंको आमाबाबुले तपाईंलाई नाम दिनुभयो। परमेश्वरले तपाईंको नाम जान्नुहुन्छ। उहाँले हरेक नाम जान्नुहुन्छ, चाहे त्यो जुनसुकै भाषामा होस्‌। उहाँले सबै कुरा जान्नुहुन्छ।

परमेश्वरले हामीलाई बनाउनुभएको हुनाले उहाँले हाम्रो बारेमा सबै जान्नुहुन्छ। उहाँले हामीलाई प्रेम गर्नुहुन्छ किनकि हामी उहाँका हौं। उहाँ हाम्रो स्वर्गमा हुनुहुने पिता हुनुहुन्छ, र उहाँले हामीलाई हाम्रो आफ्नो बाबु र आमाले भन्दा पनि बढी वास्ता गर्नुहुन्छ।

 

परमेश्वर

परमेश्वर सधैँ अस्तित्वमा रहँदै आउनुभएको छ। उहाँ सधैँभरिको लागि जीवित हुनुहुन्छ। त्यसैले, जब उहाँले आफ्नो श्वास हामीमा हाल्नुभयो, त्यसले हामीलाई पनि सदाको निम्ति जीवित पार्यो। होइन, हाम्रो शरीर होइन, किनकि शरीर त मर्छ, तर हामी भित्र हुने आत्मा सदाको निम्ति जिउँछ।

के तपाईंले परमेश्वरलाई चिन्नुहुन्छ? सायद तपाईं सोध्नुहुन्छ होला, “परमेश्वर को हुनुहुन्छ? उहाँ कहाँ हुनुहुन्छ?”

के तपाईं साँच्चै चिन्न चाहनुहुन्छ? हो, तपाईं चाहनुहुन्छ, भित्र मनको गहिराइमा तपाईं उहाँलाई चिन्न चाहनुहुन्छ।

तपाईंले परमेश्वरलाई कहिल्यै देख्नुभएको छैन, छ त? छैन, तर यसको अर्थ उहाँ हुनुहुन्न भन्ने होइन।

परमेश्वर एक मात्र हुनुहुन्छ। उहाँको ठाउँ अरू कसैले लिन सक्दैन किनकि उहाँ जो एक साँच्चिकै परमेश्वर हुनुहुन्छ, उहाँले मात्र स्वर्ग र पृथ्वीमा राज्य गर्नुहुन्छ। उहाँ एकै समयमा सर्वत्र हुनुहुन्छ।

स्वर्ग परमेश्वरको घर हो, त्यो सुन्दर ठाउँ माथि छ, तर उहाँको आवाज सुनेर पालन गर्नेहरूको हृदयमा पनि उहाँ वास गर्नुहुन्छ।

मैले परमेश्वरलाई कसरी जान्न सक्छु? के तपाईंले सोधेको प्रश्न यही हो? कसरी उहाँलाई जान्ने भनेर देखाउन उहाँसँग एउटा सुन्दर योजना छ।

परमेश्वरले उहाँ को हुनुहुन्छ र उहाँ कस्तो हुनुहुन्छ भन्ने कुरा मानिसहरूलाई देखाउनको लागि आफ्नो एक मात्र पुत्र येशूलाई स्वर्गबाट तल पृथ्वीमा पठाउनुभयो। परमेश्वर र येशू एकै हुनुहुन्छ।

अचम्म तरिकाले परमेश्वरको पुत्र बालकको रूपमा जन्मनुभयो, हुर्कनु भयो र वयस्क मानिस हुनुभयो। अनि तीन वर्षसम्म येशूले मानिसहरूलाई उहाँका पिता, परमेश्वरको प्रेमको बारेमा बताउनुभयो। उहाँले तिनीहरूलाई परमेश्वर पवित्र हुनुहुन्छ र उहाँले पापलाई सहन गर्न सक्नुहुँदैन भनी भन्नुभयो।

अनि परमेश्वरले हामीलाई हाम्रो पापबाट बचाउने एउटा बाटो बनाउनुभयो। उहाँले आफ्नो पुत्र येशूलाई दुष्ट मानिसहरूद्वारा क्रूसमा काँटी ठोकिनलाई दिनुभयो। उहाँले आफ्नो जीवन हाम्रो लागि अर्पण गर्नुभयो—उहाँको प्रेम यति महान्‌ थियो!

सबै संसारको पापको, तपाईंले अहिलेसम्म गर्नुभएको हरेक पापको, प्रत्येक केटा वा केटी, पुरुष वा स्त्री प्रत्येकको पापको मूल्य चुकाउन सक्ने एउटा मात्र बलिदान उहाँ हुनुभयो।

के येशू क्रूसमा नै रहनुभयो? के येशू चिहानमा नै रहनुभयो? भएन, तीन दिनपछि उहाँ विजयी भई मृत्युबाट जीवित हुनुभयो। त्यसपछि उहाँ स्वर्ग फर्कनुभयो र यो संसारको अन्त्यको समयमा उहाँ फेरि आउनुहुनेछ। त्यस बेला उहाँ सारा मानिसहरूका धार्मिक न्यायकर्ता हुनुहुनेछ।

के तपाइँसँग यूहन्नाको सुसमाचारको पुस्तक छ? यूहन्नाको पुस्तक १० अध्याय पढ्नुहोस्। येशूले मानिसहरूलाई जे भन्नुभयो यूहन्नाले त्यही लेखे। उहाँले जे भन्नुभयो त्यो आज हाम्रो लागि पनि हो। येशूले भन्नुभयो उहाँ असल गोठालो हुनुहुन्छ र आफ्नो भेडाको निम्ति आफ्नो जीवन दिनुहुन्छ। हामी भेडाहरू हौं। अनि उहाँका भेडाहरूले उहाँको आवाजलाई चिन्छन्। उहाँले प्रत्येकलाई नाम काढेर बोलाउनुहुन्छ। अपरिचित व्यक्तिलाई तिनीहरूले पछ्याउँदैनन्।

अपरिचित व्यक्ति, त्यो अर्को आवाज

त्यो अपरिचित व्यक्ति को हो, जसबाट हामीले भाग्नुपर्छ? अँ, त्यो चोर हो! त्यसले भेडाको केही वास्ता गर्दैन। त्यो झूटो हो। त्यसमा केही सत्य छैन। त्यो दुष्ट हो। त्यो हाम्रो शत्रु शैतान हो।

तर पहिले, त्यो परमेश्वरको शत्रु हो। एक समयमा त्यो स्वर्गमा परमेश्वरको राम्रो स्वर्गदूत थियो। तर त्यो घमन्डी भयो र त्यसले आफैँलाई परमेश्वरको विरुद्धमा उचाल्यो। त्यसले परमेश्वरको विरुद्धमा लडाइँ गर्यो, र अरू धेरै स्वर्गदूतहरूले पनि त्यसलाई साथ दिए। परमेश्वर विजयी हुनुभयो किनकि उहाँ सर्वशक्तिमान्‌ हुनुहुन्थ्यो। त्यसैले परमेश्वरले शैतान र त्यसलाई पछ्याउनेहरूलाई स्वर्गबाट निकालिदिनुभयो। यसले गर्दा शैतानले परमेश्वरलाई घृणा गर्छ।

त्यो फेरि कहिल्यै परमेश्वरको नजिक आउन नसक्ने हुनाले त्यसले आफ्नो रिस परमेश्वरको सृष्टि, यस संसारका मानिसहरूमाथि पोख्दछ। त्यसले पाप गरेको हुनाले, त्यसले अरू प्रत्येकलाई पनि पाप गर्न लगाउँछ। अब फेरि पापले स्वर्गमा प्रवेश गर्ने छैन।

एउटा अर्को ठाउँ छ, त्यो ठाउँ जुन परमेश्वरले शैतान र त्यसका दूतहरूको निम्ति बनाउनुभयो। त्यो नरक हो। नरक कष्टको ठाउँ हो। त्यो कहिल्यै ननिभ्ने, बलिरहने आगो भएको ठाउँ हो। त्यो त्यही ठाउँ हो जहाँ शैतान र त्यसलाई पछ्याउनेहरूलाई अनन्तको निम्ति दण्ड दिइनेछ। यदि हामीले शैतानको आवाज सुन्ने छनौट गर्यौं भने, यस्तो भयानक ठाउँमा परमेश्वरले हामीलाई पनि पठाउनुहुनेछ।

हामीले नरकको विषयमा विचार गरेको शैतानले चाहँदैन। हामीले परमेश्वरको बारेमा विचार गरेको पनि त्यसले चाहँदैन। त्यसैले शैतानले परमेश्वरबाट हाम्रो ध्यान अर्कीतिर लैजाने कोसिस गर्दै रहन्छ। हामीले त्यसकै आवाज सुनेको त्यसले चाहन्छ।

तपाईंको मनभित्र, तपाईंले त्यो अर्को आवाज, त्यस अपरिचित व्यक्तिको आवाज सुन्नुभएको छ?

कहिलेकाहीँ त्यसले हामीलाई राम्रो कुराहरू दिन सक्छ भन्ने भ्रम पैदा गरिदिन्छ। कहिलेकाहीँ, त्यसले हामीलाई यस्तो कुरा सोच्ने तुल्याउँछ, “म अरूभन्दा राम्रो छु। म महत्त्वपूर्ण छु। म पहिलो। म बदला लिनेछु। मेरो अधिकारको निम्ति मैले लड्नु पर्छ। चोरी गर्नु ठीक हो, केवल पक्राउमा नपरियोस्‌। सबैले नै झूट बोल्छन्, म पनि बोल्न सक्छु। खराब सोचाइहरू त्यति खराब होइन किनकि मैले के सोच्दै छु त्यो कसैलाई थाहा हुँदैन। फोहोर शब्दहरू—ती हाँसोको निम्ति ठीकै छन्‌।”

अनि अरू समयहरूमा, के तपाईं यति धेरै निराश हुनुभएको छ कि तपाईंले “म असल छैन, म किन जिउने” भनी सोच्ने परीक्षामा पर्नुहुन्छ?

यी सबै दुष्टको आवाज हो। त्यो झूटो हो। त्यसैले त्यसले हामीलाई पनि झूटो बनाउन चाहन्छ। त्यो चोर हो, त्यसैले हामीले पनि चोरेको त्यसले चाहन्छ। त्यो हत्यारा हो, त्यसैले हामीले पनि अरूलाई घृणा गरेको त्यसले चाहन्छ।

जब तपाईंले त्यो आवाज सुन्नुहुन्छ, तब तपाईंलाई कस्तो महसुस हुन्छ? के यसले तपाईंलाई भित्र मनमा राम्रो महसुस गराउँछ? अहँ, यो कुराले तपाईंलाई खिन्न पार्छ। यसले तपाईंलाई लुक्न चाहने बनाउँछ। शैतान बिलकुल यस्तै छ। त्यसलाई अन्धकारमा काम गर्न मन पर्छ।

येशू, गोठालाको आवाज

के तपाईंले असल गोठालो येशूलाई चिन्नुहुन्छ? के तपाईंलाई उहाँको भेडा हुन मनपर्छ? के तपाईं उहाँको आवाजलाई चिन्न चाहनुहुन्छ?

अँ, हो, तपाईं सक्नुहुन्छ। तर पहिले तपाईंले त्यो अपरिचित व्यक्तिको आवाज सुन्नु छोड्नुपर्छ।

अब, जब तपाईं शान्त रहनुहुन्छ, तब एक मधुर स्वरमा येशूले तपाईंको जीवन उहाँलाई दिन बोलाउनुभएको तपाईंले सुन्नुहुनेछ। उहाँले तपाईंलाई तपाईंको पापहरूको निम्ति दुःखित हुन र तिनलाई स्विकार गर्न बताउँदै गर्नुभएको आवाज सुन्नुहुनेछ।

हुनसक्छ, कहिलेकाहीँ जब तपाईं अति शान्त हुनुहुन्थ्यो, तपाईंले यस्तो विचार गर्दै हुनुहुन्थ्यो होला, “मैले मेरा सबै दुःख र बोझलाई के गर्ने? म असल भइदिएको भए त! म कहिल्यै भोको नहुने वा फेरि कहिल्यै बिरामी नहुने ठाउँमा भइदिएको भए त! म मरेपछि मलाई के हुन्छ होला?”

अनि, हुनसक्छ, अरू त्यस्ता थुप्रै सोचाइहरू तपाईंसँग छन्। यो येशूले तपाईंलाई बोलाउँदै गर्नुभएको आवाज हो।

कहिलेकाहीँ यो सबै किन भइरहेको छ भन्ने कुरा तपाईंलाई थाहा नहुँदा के तपाईं दुःखित हुनुहुन्छ? वा तपाईं एक्लै नहुँदा पनि के तपाईंले एक्लो महसुस गर्नुहुन्छ? तपाईंलाई बनाउनुहुने र प्रेम गर्नुहुने परमेश्वरलाई नपाएर तपाईंले एक्लो महसुस गर्नुभएको हुन सक्छ। उहाँ आफ्नो हराएको भेडालाई बोलाउँदै गर्नुहुने गोठालो हुनुहुन्छ। उहाँले तपाईंलाई बोलाउँदै हुनुहुन्छ र खोज्दै हुनुहुन्छ।

जब तपाईं गोठालोको आवाज सुन्नुहुन्छ, तब उहाँलाई जबाफ दिनुहोस्। तपाईं आफ्नो पापको निम्ति दुःखित हुनुहुन्छ भनी उहाँलाई भन्नुहोस्‌। तपाईंले कस्तो महसुस गर्दै हुनुहुन्छ सो उहाँलाई भन्नुहोस्, र आफूलाई बचाउन उहाँसँग आग्रह गर्नुहोस्। यस्तो गर्नु भनेको प्रार्थना गर्नु हो।

के तपाईंले कहिल्यै स्वर्गको परमेश्वरलाई प्रार्थना गर्नुभएको छ? यो अहिले नै गर्नुहोस्। उहाँले तपाईंलाई सुन्नु र बुझ्नुहुनेछ। तपाईंले खोज्दै गर्नुभएको शान्ति येशूले तपाईंलाई दिनुहुनेछ।

के तपाईं उहाँको भेडा भएर उहाँको स्वर चिन्न चाहनुहुन्न? उहाँ तपाईंको साथी बन्न चाहनुहुन्छ। उहाँले तपाईंको पापको बोझ हटाइ दिनुहुनेछ। तपाईंले भित्र खुसी महसुस गर्नुहुनेछ। तपाईं पनि उहाँ जस्तै प्रेमिलो र दयालु हुनुहुनेछ। उहाँले तपाईंलाई तपाईंको डरहरूबाट विजयी हुन सहायता गर्नुहुनेछ।

अरूले तपाईं ख्रीष्टियान भएकोमा गिल्ला गर्छन् होला, तापनि येशूले तपाईंको वास्ता गर्नुहुन्छ भनी तपाईंले जान्नुहुनेछ। त्यस अपरिचित व्यक्तिले तपाईंलाई परीक्षा गरे तापनि येशूले तपाईंलाई विजय हुनको निम्ति सहायता गर्नुहुन्छ भन्ने कुरामा तपाईंले विश्वास गर्नुपर्छ।

जब तपाईं गोठालोको प्रेमिलो अँगालोमा सुरक्षित हुनुहुन्छ, तब तपाईंलाई थाहा हुन्छ कि अन्त्यमा उहाँले तपाईंलाई उहाँको साथमा उहाँको गजबको, खुसीले भरिएको घरमा परमेश्वरसँगै सधैँ जिउनको लागि लग्नुहुनेछ!

पश्चात्ताप कृपाको ढोका

पवित्र परमेश्वरले मानिसलाई पापको दोषी भेट्नुभएको र मृत्युको फैसला सुनाउनुभएको छ भन्ने कुरा के तपाईंलाई थाहा छ? मानिसले यो अनन्त मृत्युबाट उम्कने हो र अनन्तको लागि बाँच्ने हो भने, उसले परमेश्वरको कृपालाई ग्रहण गर्नुपर्छ। यस अर्थमा कृपा भनेको मानिस दण्ड पाउने योग्य हुँदा हुँदै पनि परमेश्वरले उसबाट दण्ड हटाइदिनु हो। परमेश्वरले मानिसहरूमा आफ्नो कृपा बिना सर्त दिनुहुन्न, यद्यपि मुक्ति सित्तैँमा पाइन्छ, बिना मूल्य पाइन्छ, र कमाउन सकिँदैन। परमेश्वरले कृपा दिनु हुँदाको सर्त भनेको पश्चात्ताप हो।

बप्तिस्मा दिने यूहन्ना परमेश्वरको वचन प्रचार गर्दै आए र उनको सन्देश सरल र शक्तिशाली थियो, “पश्चात्ताप गर, किनभने स्वर्गको राज्य नजिक आएको छ” (मत्ती ३:२)। परमेश्वरका पुत्र येशूले त्यही सन्देश दिनु हुँदै आफ्नो सेवकाइ सुरु गर्नुभयो, “पश्चात्ताप गर, किनभने स्वर्गको राज्य नजिक आइपुगेको छ” (मत्ती ४:१७)। मुक्तिको निम्ति पश्चात्ताप आवश्यक तत्त्व हो, जस्तो कि प्रेरित पत्रुसले भने, “यसकारण पश्चात्ताप गर्नुहोस्‌ र फर्कनुहोस्‌, कि तपाईंहरूका पाप मेटिऊन्‌” (प्रेरित ३:१९)। पश्चात्तापमार्फत नै कृपाको ढोका खोलिन्छ र मुक्ति प्राप्त हुन्छ।

सबैले पाप गरेका छन्‌

हाम्रो संसारमा कैयौँ मानिसहरू छन्‌, र धेरै अर्थमा हामी एक अर्काबाट भिन्न छौं। तर यो सन्देश हामी सबैको निम्ति साझा छ: “किनकि सबैले पाप गरेका छन्‌, र परमेश्वरको महिमासम्म पुग्‍नबाट चुकेका छन्‌” (रोमी ३:२३)। अझै थप कुरा सुन्नुहोस्‌, “धर्मी कोही छैन, एक जना पनि छैन” (रोमी ३:१०)। परमेश्वरले आफ्ना अगमवक्ता यशैयाद्वारा बोल्नुभयो, “हामी सबै भेड़ाझैँ बरालिएका छौं। हामी हरेक आफ्नै बाटोतिर लागेका छौं” (यशैया ५३:६)। धर्मशास्त्रका यी खण्डहरूमा भएको केन्द्रीय विचारलाई तपाईंले याद गर्नुभयो? “सबै बरालिएका छौं।” “सबैले पाप गरेका छन्‌।” “धर्मी कोही छैन।” के यसमा तपाईं पनि समावेश हुनुहुन्न र? तपाईंको प्राण, तपाईंको जीवन परमेश्वरको अधीनमा छ। परमेश्वरलाई आफ्नो जीवनको मालिकको रूपमा पहिचान नगर्ने पुरुष वा स्त्री अनाज्ञाकारिता र पापमा रहन्छ। “जुन प्राणले पाप गर्छ, त्यही मर्छ” (इजकिएल १८:४)।

पापले अलग गर्छ

तपाईंको पापहरूले तपाईंलाई परमेश्वरबाट अलग गरेको छ। तपाईंले आफूभित्र एउटा चाहना महसुस गर्नुहुन्छ जुन तपाईंले वर्णन गर्न सक्नुहुन्न। तपाईंले आफू त्यागिएको र परमेश्वरले तपाईंलाई सुन्नु नभए झैँ महसुस गर्न सक्नुहुन्छ। यसको कारण परमेश्वरले औँल्याउनुहुन्छ, “निश्चय नै परमप्रभुको हात बचाउन नसक्ने गरी छोटो भएको छैन, न त उहाँको कान सुन्न नसक्ने गरी बाक्लो भएको छ। तर तिमीहरूका अधर्मले तिमीहरूलाई आफ्ना परमेश्वरबाट अलग गरेका छन्‌, र तिमीहरूका पापले गर्दा उहाँको मुहार तिमीहरूबाट छेकिएको छ, र उहाँले तिमीहरूको कुरा सुन्‍नुहुनेछैन” (यशैया ५९:१, २)। फेरि पनि, “किनकि पापको ज्याला मृत्यु हो” (रोमी ६:२३)। जसै तपाईंले तपाईंको जीवन र तपाईंको पापहरूको बारेमा सोच्नुहुन्छ, परमेश्वरको बारेमा पनि सोच्नुहोस्‌। परमेश्वर पापरहित हुनुहुन्छ, त्यसैले उहाँ पवित्र, धार्मिक, र न्यायी हुनुहुन्छ। परमेश्वरले भन्नुहुन्छ पापको न्याय हुनैपर्छ: “किनकि हामीले गरेको हरेक काम, असल होस्‌ वा खराब होस्‌, प्रत्येक गुप्त कुरासमेत सबैको न्याय परमेश्वरले गर्नुहुनेछ।” (उपदेशक १२:१४)। तपाईं र परमेश्वरको बीचमा एउटा ठूलो धाँदो छ। पवित्र परमेश्वर र पापी मानिसको बीचमा भएको त्यो धाँदोलाई जोड्ने बाटो नभेट्नुभएसम्म तपाईंले अनन्त मृत्यु भोग्नुपर्छ! (लूका १६:२६) तर सुन्नुहोस्‌, एउटा उपाय छ—तपाईंको निम्ति आशा छ!

येशूले ढोका खोल्नुहुन्छ

यो कुरा सत्य हो कि परमेश्वरले पापको निम्ति मृत्युको फैसला गर्नुभएको छ, तर उहाँ प्रेमको परमेश्वर पनि हुनुहुन्छ। “परमेश्वर प्रेम हुनुहुन्छ” (१ यूहन्ना ४:१६)। तपाईं पापमा बाँच्दै गर्नुभएको भएतापनि परमेश्वरले तपाईंलाई प्रेम गर्नुहुन्छ। (यूहन्ना ३:१६) परमेश्वरले पापमाथि आफ्नो इन्साफ कार्यान्वयन गर्नुहुनेछ, र यदि परमेश्वरले यो इन्साफ मानिसमाथि खन्याउनुहुने हो भने, ऊ तत्कालै मर्ने थियो। त्यसैले कोही पनि नाश नहोस्‌ भन्ने इच्छा राखेर परमेश्वरले आफ्नै पुत्र येशूलाई हाम्रो पापहरूको दण्ड भोग्नलाई पठाउनुभयो ताकि हामी बाँच्न सकौं। बाइबलले भन्छ: “यसकारण परमेश्वरको दया र कठोरतालाई ध्यानमा राख” (रोमी ११:२२)। परमेश्वरको दयाले मानिसलाई बचाउने इच्छा राख्छ तर उहाँको इन्साफले दण्डको माग गर्छ।

येशू यस संसारमा हाम्रो प्राणहरूको उद्धार गर्ने खास उद्देश्यको निम्ति आउनुभयो। उहाँ पवित्र, पापरहित, दोषरहित परमेश्वरका थुमा हुनुहुन्थ्यो। परमेश्वरले हाम्रो पापहरू र दोष लिएर तिनलाई येशूमाथि राख्नु हुँदाखेरि हाम्रो निम्ति उहाँको प्रेम प्रमाणित भयो। उहाँको दयालाई हेर्नुहोस्‌! हाम्रो ठाउँमा येशू अब पाप बन्नुभयो, र परमेश्वरको न्यायलाई सन्तुष्ट पार्न उहाँ क्रूसमा टाँगिनुभयो। उहाँले त्यो पीडा र चोटलाई सहन गर्नुभयो र त्यसपछि मर्नुभयो। हाम्रो पापको मूल्य चुकाइयो। परमेश्वरको कठोरतालाई हेर्नुहोस्‌!

पश्चात्ताप, हाम्रो भूमिका

येशू तपाईंको लागि मर्नुभएको तपाईं देख्न सक्नुहुन्छ? उहाँ तपाईंको पापहरूको कारणले गर्दा मर्नुभयो। येशूलाई वास्तवमा कसले क्रूसमा टाँग्यो? के यहूदी शासकहरू, वा पिलातस, वा रोमी सिपाहीहरू मात्र जिम्मेवार थिए? हजारौं सङ्ख्यामा भएका मानिसहरूको भीडलाई प्रेरित पत्रुसले प्रचार गरे। पत्रुसको सन्देश नितान्त जायज थियो: “... यिनै येशूलाई अधर्मी मानिसहरूका हातद्वारा तपाईंहरूले क्रूसमा टाँगेर मार्नुभयो” (प्रेरित २:२३)। के तपाईं त्यो क्रूसमा टाँगिनुभएको येशूलाई हेरेर आफ्नो पाप स्वीकार गर्नुहुन्छ?

परमेश्वरको आत्माको शक्तिद्वारा तपाईंले महसुस गर्नुहुनेछ कि तपाईं विकराल रूपमा हराउनुभएको छ। जसै यो आभास तपाईंको हृदयमा गह्रौँ हुन्छ, यसले पापको बोझ र पछुतो ल्याउनेछ। निराशामा तपाईं चिच्याउनुहुनेछ, “हे परमेश्वर, म पापीमाथि दया गर्नुहोस्‌!” (लूका १८:१३)। जसै परमेश्वरले तपाईंको निश्चल बिन्ती सुन्नुहुन्छ, उहाँले तपाईंलाई बचाउनुहुनेछ। तपाईंको बोझ हट्नेछ, र तपाईं नयाँ गरी जन्मनुहुनेछ। जसै तपाईंले उहाँलाई पछ्याउँदै गर्नुहुन्छ, तपाईं अघिका पापको बाटोहरूबाट फर्केर स्वर्गीय कुराहरूमा लाग्नुहुनेछ। उहाँकहाँ आउने सबैको हृदयमा परमेश्वरले ल्याउनुहुने पश्चात्तापको कार्य यही हो। तब तपाईंको हृदय धोएर शुद्ध हुनेछ, र तपाईंले शान्ति, आनन्द, र सुरक्षा पाउनुहुनेछ।

अन्तिममा, पश्चात्तापले ख्रीष्ट र परमेश्वरको इच्छाप्रति अति गहिरो सराहना र भक्ति उत्पन्न गर्छ। जब कुनै उपाय नभएर हामी मर्ने अवस्थामा थियौँ, ख्रीष्टले भन्नुभयो, “मकहाँ आओ, म तिमीहरूलाई विश्राम दिनेछु” (मत्ती ११:२८)। “हामी प्रेम गर्दछौं, किनभने पहिले उहाँले हामीलाई प्रेम गर्नुभयो” (१ यूहन्ना ४:१९)।

अशान्त संसारमा मनको शान्ति

Peace

“शान्ति—हाम्रो राष्ट्र, परिवार र मुख्य गरी हाम्रो हृदय र मनको निम्ति—कहाँ छ शान्ति?” यो दर्दनाक चीत्कार युगौँदेखि सुनिँदै आएको छ। के तपाईंको हृदयको पनि चीत्कार यही हो?

मानिसहरू थकित र चिन्तित छन्‌। निःसन्देह नै हामीलाई अगुवाइ र परामर्श, सुरक्षा र निश्चयताको आवश्यकता छ। हामीलाई मनको शान्तिको आवश्यकता छ, हामीलाई यो चाहिएको छ।

मनको शान्ति—कति गजबको सम्पत्ति! के यस्तो सम्पत्ति यति बिघ्न द्वन्द्व र चिन्ता, भद्रगोल र दुःखले भरिएको संसारमा पाउन सकिन्छ होला?

चरम खोजी जारी छ! धेरै मानिसहरूले शान्तिलाई सम्मान र समृद्धिमा, सुख-सयल र शक्तिमा, शिक्षा र ज्ञानमा, मानवीय सम्बन्धहरू र विवाहमा खोजिरहेका छन्‌। उनीहरूले आफ्नो टाउको ज्ञानले र आफ्नो थैलो धनले भर्ने इच्छा राख्छन्‌, तर उनीहरूको आत्मा भने रित्तो रहन्छ। कोही भने लागू-औषध वा मदिरा सेवन गरेर जीवनको यथार्थहरूबाट भाग्न खोज्दै गरेका हुन्छन्‌, तर उनीहरूले खोजेको शान्तिले उनीहरूलाई छल गर्छ। उनीहरू अझै पनि रित्तो र एक्लो नै हुन्छन्‌, दुःखित संसारमा अझै पनि दुःखित मन लिएर रहेका हुन्छन्‌।

भद्रगोल स्थितिमा मानिस

परमेश्वरले मानिसलाई सृजनुभयो र उसलाई एउटा सुन्दर बगैँचामा सिद्ध शान्ति, आनन्द र खुसी अनुभव गर्न राख्नुभयो। तर जब आदम र हव्वाले परमेश्वरको आज्ञा उल्लङ्घन गरे, तत्कालै उनीहरू दोषको भावले आक्रान्त भए। पहिले उनीहरूले परमेश्वरको उपस्थितिको चाहना गर्थे भने अहिले उनीहरू आफैँ लाजले लुके। उनीहरूले अनुभव गरेको त्यस शान्ति र आनन्दलाई अब दोष र डरले प्रतिस्थापन गर्यो। अशान्त संसार—अनि अशान्त मनको सुरुवात मानिसको पापबाट नै भएको थियो।

हाम्रो आत्माले परमेश्वरको चाह गर्ने भएतापनि हाम्रो पापमय स्वभावले उहाँको चालहरूको विरुद्धमा विद्रोह गर्छ। यो भित्री द्वन्द्वले तनाव र चिन्ता उत्पन्न गर्छ। जब हामी पनि आदम र हव्वा जस्तै हाम्रै इच्छा र अभिलाषामा आफू-केन्द्रित हुन्छौं, तब हामी पनि विचलित र व्याकुल बन्छौं। हामीले जति धेरै आफूमाथि जोड दिन्छौं, हामी त्यति नै धेरै दुःखित बन्छौं। जीवनका अनिश्चितताहरू र परिवर्तित, क्षय हुँदै गरेको संसारले हाम्रो सुरक्षालाई हल्लाउँछ र हाम्रो शान्तिलाई बिथोल्छ।

तपाईंले यसलाई पहिचान वा स्वीकार नगर्नुभएको हुन सक्छ, तर तपाईंभित्र भएको बेचैनीको कारण पाप हुन सक्छ। धेरै मानिसहरूले शान्ति पाउन बाहिरी र भौतिक कुराहरूमाझ खोजी गर्छन्‌। उनीहरूको मन अशान्त हुनमा उनीहरूले अशान्त संसारलाई दोष दिन्छन्‌। तर उनीहरूले आफ्नै हृदयभित्र हेर्न भने छुटाउँछन्‌।

येशू ख्रीष्ट, शान्तिका राजकुमार

हामीलाई बनाउनुहुने र हामीलाई बुझ्नुहुने परमेश्वरसँग हाम्रा जीवनका सबै पक्षहरूलाई एकतामा नल्याएसम्म साँचो शान्ति हुन सक्दैन। ख्रीष्टप्रति पूर्ण समर्पित हुँदा मात्र यो सम्भव हुन्छ। उहाँ यस संसारको मालिक मात्र हुनुहुन्न, तर उहाँले हाम्रो जीवनलाई सुरुदेखि अन्तिमसम्मै बुझ्नु पनि हुन्छ। “अन्धकार र मृत्युको छायामा बस्नेहरूलाई ज्योति दिन, र हाम्रा पाउ शान्तिको बाटोतिर डोर्याउन” (लूका १:७९) उहाँ यस संसारमा आउनुभयो र यसरी उहाँले हाम्रो बारेमा सोच्दै हुनुहुन्थ्यो।

 येशूले अन्धकारको निम्ति ज्योति, कलहको निम्ति शान्ति, शोकको निम्ति आनन्द, निराशाको निम्ति आशा, र मृत्युको निम्ति जीवन प्रदान गर्नुहुन्छ। उहाँले यूहन्ना १४:२७ मा भन्नुहुन्छ, “शान्ति म तिमीहरूसँग छोडिराख्‍छु। म आफ्नो शान्ति तिमीहरूलाई दिन्छु। ... तिमीहरूको हृदय व्याकुल नहोस्‌ र भयभीत नहोस्‌।”

पश्चात्तापले मनको शान्ति ल्याउँछ

जब तपाईं पापको गह्रौँ भारीले थिचिएको महसुस गर्नुहुन्छ, तब तपाईंको लागि उपाय यो हो: “पश्चात्ताप गर्नुहोस्‌ र फर्कनुहोस्‌, कि तपाईंहरूका पाप मेटिऊन्‌” (प्रेरित ३:१९)। येशूले तपाईंलाई सबैभन्दा अर्थपूर्ण, जीवन परिवर्तनको अनुभव गर्नको लागि निम्तो दिनुहुन्छ। येशूले भन्नुभयो, “हे सबै थाकेका र बोझले दबिएका हो, मकहाँ आओ, म तिमीहरूलाई विश्राम दिनेछु” (मत्ती ११:२८)। पहिलो यूहन्नाको पुस्तक १ अध्यायको ९ पदले प्रतिज्ञा गर्छ, “यदि हामीले आफ्ना पापहरू स्वीकार गर्‍यौं भने उहाँले हाम्रा पाप क्षमा गर्नुहुन्छ, र सबै अधर्मबाट हामीलाई शुद्ध पार्नुहुन्छ, किनकि उहाँ विश्‍वासयोग्‍य र धर्मी हुनुहुन्छ।” के तपाईं उहाँको निम्तोलाई स्वीकार गर्नुहुन्छ?

जब तपाईं येशूकहाँ आउनुहुन्छ, तपाईंले क्षमा र स्वतन्त्रता पाउनुहुनेछ। रिस र अक्षमाको साटोमा तपाईंको हृदय प्रेम र कृपाले भरिन्छ। येशूलाई तपाईंको हृदयमा राज गर्न दिएर तपाईंले शत्रुहरूलाई पनि प्रेम गर्नुहुनेछ। यो ख्रीष्टको छुटकारा गर्ने रगतको शक्तिद्वारा सम्भव हुन्छ।

रहिरहने शान्ति

ख्रीष्टियानको रूपमा, परमेश्वरमा विश्वास गर्नु र उहाँको वास्तामा भरोसा गर्नु भनेको डर र चिन्ताको उपचार गर्नु हो। अनन्तदेखि अनन्तसम्म नबदलिनुहुने परमेश्वरमा भरोसा गर्नुमा कति आराम छ। उहाँले हामीलाई प्रेम गर्नुहुन्छ र हामीलाई सदैव वास्ता गर्नुहुनेछ। त्यसैले, किन चिन्ता गर्ने र व्याकुल हुने? पहिलो पत्रुस ५ अध्यायको ७ पदमा लेखे जस्तै अभ्यास गर्न सिक्नुहोस्‌, “तिमीहरूका सारा फिक्री उहाँलाई सुम्‍पिदेओ, किनकि उहाँले तिमीहरूको वास्ता गर्नुहुन्छ।”  हामीलाई यस्तो प्रतिज्ञा पनि दिइएको छ, “जसको मन तपाईंमा अड़िएको छ, त्यसलाई तपाईंले पूरा शान्तिमा राख्नुहुन्छ, किनभने त्यसले तपाईंमाथि भरोसा राख्छ” (यशैया २६:३)।

येशू ख्रीष्ट तपाईंको हृदयमा हुनुहुन्छ भने शान्तिको निम्ति तपाईंको खोजी पूरा भएको छ। उहाँले तपाईंलाई शान्ति र अमन चैन दिनुहुनेछ, जुन उहाँमाथि भरोसा गरेर मात्र आउँछ। तपाईंले पनि कविसँगै यसरी भन्न सक्नुहुनेछ:

जहाँ छैन शान्ति त्यहाँ शान्ति पाएँ
जहाँ चल्छ हुरी त्यहाँ अमन चैन  
गुप्त ठाउँ जहाँ म आमनेसामने भएँ
मेरो मालिकसँग दुःखमा छु म भन्ने छैन

-राल्फ स्पाल्डिङ कुशम्यान

अशान्त संसारमा तपाईंले मनको शान्ति पाउनुहुनेछ! आफ्नो हृदयको ढोका ख्रीष्टको निम्ति खोल्नुहोस्‌—अहिले नै—अनि कुनै बेला तपाईंको लागि उहाँले स्वर्गको ढोका खोल्नुहुनेछ, जहाँ सिद्ध शान्तिले सदासर्वदा राज्य गर्नेछ।