तपाईं नयाँ गरी जन्मनुपर्छ

उद्धार पाउने एउटै उपाय भनेको नयाँ गरी जन्मनु हो भनी येशूले भन्नुभयो। यसको अर्थ के हो? नयाँ जन्म भनेको बप्तिस्मा लिनु, मण्डलीको सदस्य हुनु, प्रभु-भोजमा सहभागी हुनु, जीवन सुधार हुनु, प्रार्थना गर्नु, वा असल कार्यहरू गर्नु जस्ता कुनै पनि कुरा होइनन्‌। नयाँ जन्म भनेको हृदयको परिवर्तन हो। हाम्रो पापमय जीवनको निम्ति हामीले पश्चात्ताप गरेर परमेश्वरकहाँ फर्किँदा उहाँले हामीलाई नयाँ जन्म दिनुहुन्छ। हामी नयाँ जन्मको लागि कहिले तयार हुन्छौं भन्ने कुरा परमेश्वरले जान्नुहुन्छ। जब हामी नयाँ गरी जन्मिएका हुन्छौं तब हामीलाई सो थाहा हुन्छ। हामीसँग स्वतन्त्र विवेक, सही कुरा गर्ने इच्छा, र स्वर्गमा भएको घरको सुनिश्चयता हुन्छ।

हामी नयाँ गरी नजन्मेसम्म स्वर्गको ढोका हाम्रो निम्ति बन्द रहन्छ भनी येशूले हामीलाई भन्नुहुन्छ। त्यसैकारण, हामी सोध्छौं: मित्र, के तपाईं नयाँ गरी जन्मनुभयो? मण्डली सदस्य, के तपाईं नयाँ गरी जन्मनुभयो? यदि छैन भने, तपाईं हराउनुभएको छ। किनकी येशूले भन्नुहुन्छ, “कोही नयाँ गरी जन्मेन भने उसले परमेश्वरको राज्य देख्न सक्दैन” (यूहन्ना ३:३)

तपाईंले सोध्नुहोला, “नयाँ गरी जन्मनु भनेको के हो?” नयाँ जन्मको बारेमा आज थुप्रै गलत-धारणाहरू छन्‌। यो बप्तिस्मा होइन, किनकी कोही कोही बप्तिस्मा भएका थिए तापनि नयाँ गरी जन्मेका थिएनन्‌ (प्रेरित ८:१८-२५)। यो मण्डलीमा आबद्ध हुने कुरा होइन, किनकी कोही कोही चेवा गर्न घुसेका थिए (गलाती २:४)। यो प्रभुभोजको टेबुलबाट खाने पनि होइन, किनकी कोही कोहीले अयोग्य प्रकारले खाए र उचित दण्ड भोगे (१ कोरिन्थी ११:२९)। यो सुध्रने वा राम्ररी जिउने कुरा होइन, “किनकि, म तिमीहरूलाई भन्दछु, धेरै जना पस्न खोज्नेछन्‌, तर सक्नेछैनन्‌” (लूका १३:२४)। यो प्रार्थना गर्ने कुरा होइन, किनकी येशूले भन्नुहुन्छ, “यस जातिले मलाई ओठले मात्र आदर गर्छ, तर तिनीहरूको हृदय मबाट टाढा छ” (मत्ती १५:८)।

कोही कोहीले भन्न सक्छन्‌ यदि मैले कोसिस गरेँ र मैले सकेसम्म राम्रो गरेँ, गरिबहरूलाई दिएँ, बिरामीहरूलाई भेट्न गएँ, र हरेक दिन सकेसम्म असल गरेँ भने, पक्कै पनि म नयाँ गरी जन्मन्छु (मत्ती २५:४१-४५)। होइन, हामी जो होइनौं त्यो हुन सक्दैनौं: “किनभने पापमय शरीरतिर लागेको मनचाहिँ परमेश्‍वर प्रति शत्रुता हो। परमेश्वरका व्यवस्थाको अधीनमा त्यो हुँदैन, न त त्यो कहिल्यै हुन सक्छ” (रोमी ८:७)। हामीसँग परिवर्तित हृदय हुनुपर्छ। किनकी अगमवक्ताहरूद्वारा परमेश्वर भन्नुहुन्छ, “म तिमीहरूलाई एउटा नयाँ हृदय दिनेछु” (इजकिएल ३६:२६)।

“त्यसो भए, नयाँ जन्म भनेको के हो त?” नयाँ जन्ममा आफैँलाई सेवा गर्ने जीवनबाट प्रभुलाई सेवा गर्ने जीवनमा जाने हृदयको परिवर्तन समावेश हुन्छ। यो त्यो बेलामा हुन्छ, जुन बेला हामी हाम्रो पापको लागि पश्चात्ताप महसुस गर्छौं र क्षमाको निम्ति येशूलाई विश्वासमा हेर्छौं। जब कुनै बच्चा जन्मन्छ, तब एउटा नयाँ जन्म हुन्छ, शरीरमा एक नयाँ व्यक्ति जन्मन्छ। त्यसैगरी, जब हामी नयाँ गरी जन्मन्छौं पवित्र आत्माद्वारा येशूमा एउटा नयाँ जन्म हुन्छ। यसैकारण यसलाई जन्म भनिन्छ – येशू ख्रीष्‍टमा एउटा नयाँ जन्म। “आफ्नो प्रतिज्ञाको बारेमा प्रभु ढिलो गर्नुहुन्छ भन्ने कसै-कसैको भनाइ भए तापनि उहाँ ढिलो गर्नुहुन्न, तर कोही पनि नष्ट नहोस्‌, तर सबै जनाले पश्चात्ताप गरून्‌ भन्ने इच्छा गरेर प्रभु तिमीहरूप्रति धैर्यवान्‌ हुनुहुन्छ” (२ पत्रुस ३:९)।

“नयाँ गरी जन्मनको लागि मैले कहिले आशा गर्न सक्छु?” धर्मशास्त्रले भन्छ, “आज तिमीहरूले उहाँको शब्द सुन्यौ भने” (हिब्रू ३:७)। त्यसको मतलब जुनसुकै उमेर, समय वा स्थानमा, यदि तपाईंले त्यो बोलावट सुन्नुभयो र प्रत्युत्तर दिनुभयो भने, तपाईं पवित्र आत्माद्वारा नयाँ गरी जन्मन सक्नुहुन्छ।

“यसले कति लामो समय लिन्छ त? त्यो नयाँ जन्म हुनको लागि म बढ्नु पर्दैन त?” पर्दैन, हामी परमेश्वरको राज्यमा जन्मन्छौं र त्यसले हामीलाई सन्तान र उत्तराधिकारी बनाउँछ। “सन्तान हौं भनेता उत्तराधिकारी पनि हौं, परमेश्वरका उत्तराधिकारी र ख्रीष्‍टसँग साझे-उत्तराधिकारी” (रोमी ८:१७)। तपाईंले पूर्ण आत्मसमर्पण गर्नुभएको र क्षमाको निम्ति येशूकहाँ आउनुभएको बखतमा यसो हुन्छ।

“हामीले कसरी र कहिले यो प्राप्त गर्छौं?” हृदयलाई जाँच्नुहुने परमेश्वरले तपाईंको इमानदारितालाई देख्नुहुन्छ। उहाँ पवित्र आत्माको शक्तिद्वारा तपाईंकहाँ आउनुहुन्छ र तपाईंभित्र एउटा स्थिर आत्मा सृजना गर्नुहुन्छ (भजनसङ्ग्रह ५१:१०)। यसरी तपाईं नयाँ गरी जन्मनुहुन्छ—विश्वासद्वारा ख्रीष्ट येशूमा एउटा नयाँ सृष्टि बन्नुहुन्छ (२ कोरिन्थी ५:१७)। 

अन्ततः “म नयाँ गरी जन्मेको छु भनी म कसरी थाहा पाउँछु?” रोमी ८:१-१० मा पावलले सिकाउँछन्‌: “कुनै मानिसमा ख्रीष्‍टका आत्मा हुनुहुन्न भनेता त्यो उहाँको हुँदैहोइन।” बाइबलले सिकाउँछ कि हराएकाहरू पापमा मरेका, दोषी ठहरिएका, र दुष्ट विवेक भएका हुन्छन्‌। यस संसारमा तिनीहरूको मन शरीरमा हुन्छ, तिनीहरू आशाविहीन, अनाज्ञाकारी, र परमेश्वररहित हुन्छन्‌। तर, नयाँ गरी जन्मिएको ख्रीष्टियान परमेश्वरको बालक, ख्रीष्‍टमा जीवित, बाँचेको, दण्डाज्ञा हटेको, र असल विवेक भएको हुन्छ। उसले आत्मामा मन लगाउँछ, ऊ पवित्र आत्मा र विश्वासले भरिएको हुन्छ, र उसले अनन्त जीवनको आशा राखेको हुन्छ। उसको पापहरू येशूको रगतद्वारा मेटिएका हुन्छन्‌। उसको हृदय परमेश्वरको प्रेम र शान्तिले भरिएको हुन्छ, जसले सबै ज्ञानलाई माथ गर्छ। उसले प्रभुको इच्छालाई प्रेम गर्छ, चाहना राख्छ र पूरा गर्ने शक्ति राख्छ। ऊ मृत्युपछिको आशामा र स्वर्गमा पाइने घरको प्रतिज्ञामा रमाउँछ। यस्तो किसिमको परिवर्तन भएर पनि यसलाई महसुस नगर्ने कोही होला र? मुस्किलले होला, किनकी “हामी परमेश्वरका सन्तान हौं भनी पवित्र आत्माले हाम्रो आत्मासँग गवाही दिनुभएको हो” (रोमी ८:१६)।

यदि तपाईंले तपाईंको आत्मामा आउने त्यो शान्ति र आनन्दलाई यसरी अनुभव गर्नुभएको छैन भने, ढुक्क भएर नबस्नुहोस्‌, किनकी तपाईंले परमेश्वरलाई र आफ्नै आत्मालाई तुच्छ ठान्दै हुनुहुन्छ। तपाईं नयाँ गरी जन्मनैपर्छ।

ख्रीष्टीय मत - यो के हो?

ख्रीष्टीय मत परमेश्वर, उहाँको पुत्र येशू ख्रीष्ट, र परमेश्वरको वचन बाइबलमा आधारित छ। ख्रीष्टियान एक यस्तो व्यक्ति हो जसले बाइबललाई विश्वास गर्छ र येशू ख्रीष्टको शिक्षाहरूको अनुकरण गर्छ। जीवनको यस मार्गले यहाँ यस पृथ्वीमा शान्ति र सन्तुष्टि ल्याउँछ र हामीलाई स्वर्गको घरको निम्ति तयार गर्छ।

परमेश्वर पिता

बाइबलले सिकाउँछ कि केवल एक परमेश्वर हुनुहुन्छ, जो सदादेखि रहिआउनु भएको छ र सदा रहिरहनु हुनेछ। परमेश्वरले सबै कुराहरू जान्नुहुन्छ र उहाँको बुद्धि र ज्ञान असीमित छन्। हितोपदेश १५:३ मा बाइबलले बताउँछ, "परमप्रभुको नजर सर्वत्र रहन्छ, दुष्ट र असल दुवैमाथि उहाँ नजर राख्नुहुन्छ।" उहाँ सर्वत्र उपस्थित हुनुहुन्छ र एकै समयमा सारा संसारमा हरेकमाथि पूर्ण ध्यान दिन सक्नुहुन्छ। हामीले परमेश्वरसँग जुनसुकै ठाउँबाट जुनसुकै समयमा प्रार्थना गर्न सक्छौं। उहाँले हाम्रो प्रार्थना सुन्नुहुन्छ र उहाँको आफ्नो असल अभिप्रायअनुसार त्यसको जबाफ दिनुहुन्छ। परमेश्वर केवल एक हुनुहुन्छ, तथापि उहाँ तीन व्यक्तिहरूमा प्रकट हुनुहुन्छ: परमेश्वर पिता, परमेश्वर पुत्र, र परमेश्वर पवित्र आत्मा। तीनै जना भिन्न हुनुहुन्छ, तथापि एकतामा एकसाथ कार्य गर्नुहुन्छ किनकि उहाँहरू एक हुनुहुन्छ।

सृष्टि र मानव जातिको पतन

परमेश्वरले संसार र यसमा भएका यावत्‌ थोक सृष्टि गर्नुभयो। पाँच दिनभित्र परमेश्वरले सूर्य, चन्द्र, ताराहरू, पृथ्वी, पानी, चराहरू, र माछाहरू सृष्टि गर्नुभयो। छैठौँ दिनमा परमेश्वरले जमिनमा हुने सबै प्राणीहरूको सृष्टि गर्नुभयो र त्यसपछि मानिसलाई उहाँकै स्वरूपमा सृष्टि गर्नुभयो। मानिस परमेश्वरको सृष्टिको मुकुट र उहाँको प्रेमको अभिव्यक्ति हो। परमेश्वरले पहिलो मानिस आदमलाई शुद्ध र बिना पाप सृष्टि गर्नुभयो। मानिसले व्यक्तिगत छनौटद्वारा परमेश्वरको सेवा गरोस्‌ भन्ने उहाँ चाहनुहुन्थ्यो। उहाँले आदम र तिनकी पत्नी हव्वालाई एक सरल आज्ञा दिनुभयो, तर तिनीहरूले आज्ञा उल्लङ्घन गर्ने छनौट गरे। तिनीहरूको पापको कारणले गर्दा तिनीहरू परमेश्वरबाट अलग भए। तिनीहरूको अनाज्ञाकारिताले गर्दा हरेकलाई पाप र मृत्युको श्रापमा पार्यो। मानव जातिको छुटकारा गर्न सक्नुहुने केवल परमेश्वर हुनुहुन्थ्यो। उहाँको प्रेमको कारणले गर्दा "उहाँले आफ्ना एकमात्र पुत्र दिनुभयो, ताकि उहाँमाथि विश्वास गर्ने कोही पनि नाश नहोस्‌, तर त्यसले अनन्त जीवन पाओस्‌" (यूहन्ना ३:१६)।

परमेश्वर पुत्र

येशू ख्रीष्ट परमेश्वरको पुत्र हुनुहुन्छ। उहाँ पवित्र आत्माको शक्तिद्वारा एक कन्याबाट जन्मिएर पृथ्वीमा एक बालकको रूपमा आउनुभयो। येशूले एक सामान्य मानिसको जीवन जिउनुभयो। उहाँ हामी जस्तै धेरै प्रकारले दुष्टको परीक्षामा पर्नुभयो, तापनि कहिल्यै पाप गर्नुभएन। येशूले धेरै मानिसहरूको रोगहरू चङ्गाइ गर्दै र असल गर्दै हिँड्नुभयो। उहाँले तिनीहरूलाई मुक्तिको बारेमा र उहाँको पिताको प्रेमको बारेमा सिकाउनुभयो। सारा संसारको पापको निम्ति आफैँलाई बलिदानको रूपमा दिनु नै उहाँ पृथ्वीमा आउनुको उद्देश्य थियो। जसै येशूले पाप र स्वार्थको विरुद्धमा प्रचार गर्नुभयो, धार्मिक अगुवाहरू उहाँसँग रिसाए। तिनीहरूले उहाँलाई सरकारी अधिकारीहरूसमक्ष सुम्पिदिए, जसले उहाँलाई क्रूसमा टाँगे। क्रूसमा उहाँको मृत्युपछि, उहाँका चेलाहरूले उहाँको मृत शरीरलाई एउटा चिहानमा राखे। तेस्रो दिनमा, परमेश्वरको शक्तिद्वारा येशू मरेकोबाट बिउँतनुभयो। उहाँ स्वर्ग फर्कनुअघि, उहाँले आफ्ना अनुयायीहरूलाई परमेश्वरको राज्य कसरी स्थापना गर्ने भनी सिकाउनुभयो।

परमेश्वर पवित्र आत्मा

पवित्र आत्मा त्रिएक परमेश्वरको तेस्रो व्यक्ति हुनुहुन्छ। उहाँले परमेश्वरको इच्छा मानिसलाई प्रकट गर्नुहुन्छ। उहाँले मानिसहरूलाई तिनीहरूको मूर्तिपूजा र पाप कर्महरूको लागि दोष महसुस गराउनुहुन्छ। उहाँले मानिसलाई येशू ख्रीष्टको बलिदानलाई आफ्नो पापको प्रायश्चित्तको रूपमा ग्रहण गर्न निम्तो दिनुहुन्छ। प्रभु येशू ख्रीष्टमा विश्वास गर्नेहरूलाई परमेश्वरले पवित्र आत्माको वरदान दिनुहुन्छ। उहाँ जीवनका सबै कठिनाइहरूमा एक सल्लाहकार, सबै सङ्कष्टहरूमा एक सान्त्वनादाता हुनुहुन्छ। उहाँले मानिसहरूलाई सबै सत्यतामा डोर्याउँदै, उनीहरूलाई अधार्मिकताको लागि हप्काउनुहुन्छ।       

बाइबल

बाइबल परमेश्वरको वचन र मानिसको निम्ति उहाँको सन्देश हो। यो मानव-निर्मित पुस्तक होइन तर प्राचीन कालका पवित्र जनहरूद्वारा पवित्र आत्माको प्रेरणामा लेखिएको पुस्तक हो। बाइबलले संसार र मानिसको सृष्टिको अभिलेख गर्छ। यसले हामीलाई बताउँछ कि सबैले पाप गरेका छन् र यस पापले मानिसलाई परमेश्वरबाट अलग गर्छ। यसले मुक्तिको मार्गको बारेमा बताउँछ, जसले हरेक व्यक्तिलाई पापको बन्धनबाट मुक्त गर्न सक्छ। बाइबलले हामीलाई कसरी ईश्वरीय जीवन जिउने र कसरी अनन्तको लागि तयार हुने भन्ने बारेमा सिकाउँछ।

ख्रीष्टीय जीवन जियाइ

ख्रीष्टियान बन्नको लागि हामीले हाम्रो पापमय अवस्थालाई थाहा गर्नुपर्छ। हामीले हाम्रो पाप स्वीकार गर्नुपर्छ र प्रभु येशू ख्रीष्टलाई आफ्नो मुक्तिदाताको रूपमा ग्रहण गर्नुपर्छ। जसै हामी हाम्रो जीवन परमेश्वरलाई सुम्पन्छौं, उहाँले हामीलाई पवित्र आत्माले भर्नुहुन्छ। हामीभित्र वास गर्नुहुने पवित्र आत्माको शक्तिले नै अरूहरूलाई प्रेम गर्न र क्षमा गर्न हामीलाई सशक्त पार्छ। एक ख्रीष्टियानले आफ्नो हृदयमा शुद्धतालाई कायम राख्ने र इमानदार र सत्य हुने कुरामा अग्रसर हुन्छ। जब हामी असफल हुन्छौं, बाइबलले यस्तो प्रतिज्ञा गर्छ: "यदि हामीले आफ्ना पापहरू स्वीकार गर्‍यौं भने उहाँले [परमेश्वरले] हाम्रा पाप क्षमा गर्नुहुन्छ, र सबै अधर्मबाट हामीलाई शुद्ध पार्नुहुन्छ" (१ यूहन्ना १:९)।

यस जीवन पश्चात्‌

बाइबलले हामीलाई हाम्रो आत्माको दुई अनन्त गन्तव्यहरूको बारेमा सिकाउँछ, स्वर्ग वा नरक। जब हामी मर्छौं, हाम्रो आत्मा परमेश्वरको अन्तिम न्याय पर्खनको लागि शरीरबाट छुट्छ। न्यायको समयमा उद्धार पाएको व्यक्तिलाई स्वर्गमा आमन्त्रित गरिनेछ। परमेश्वरलाई इन्कार गर्नेहरू सबैलाई नरक पठाइनेछ। नरक एक अति भयावह ठाउँ हो। यो दुष्ट र त्यसका दूतहरूको लागि तयार गरिएको जल्दो आगोको एक अति गहिरो भट्टी हो। येशूको वाणी पालन नगरी जानाजान पापमा जिउनेहरू सबै नै बिना आशा सदाको लागि त्यहाँ जल्नेछन्‌।        

स्वर्ग परमेश्वरको वासस्थान हो। यो परमेश्वरद्वारा तयार गरिएको सिद्ध शान्ति र आरामको सबैभन्दा सुन्दर ठाउँ हो। स्वर्गमा कुनै पनि किसिमको शोक वा पीडा, भोक वा रोग हुनेछैन। पापलाई त्यागेका र येशूलाई आफ्नो मुक्तिदाताको रूपमा ग्रहण गरेकाहरू सबैको निम्ति यो घर हो। त्यहाँ उद्धार पाएकाहरूले गाउनेछन्‌ र सदा-सर्वदा परमेश्वरको प्रशंसा गर्नेछन्‌।

त्यो कोठा

पवित्र धर्मशास्त्र बाइबलमा हामी पढ्छौं, “मैले ठूला र साना सबै मृतकहरूलाई सिंहासनको सामुन्‍ने उभिरहेका देखें, र पुस्‍तकहरू खोलिए। अर्को एउटा पुस्‍तक पनि खोलियो, जो जीवनको पुस्‍तक हो। ती पुस्‍तकहरूमा लेखिएका कुरामुताबिक, तिनीहरूका कामअनुसार मृतकहरूको इन्साफ भयो” (प्रकाश २०:१२)। परमेश्वरले अभिलेख राख्नुहुन्छ भन्ने कुराको यो प्रमाण हो।

संयुक्त राज्य अमेरिका, मेरील्यान्डका एक युवा मानिस जोसुवा ह्यारिसले प्युर्टो रिकोमा केही समय बिताउँदै थिए। एक रात उनले एउटा सपना देखे। परमेश्वरले उनलाई यो सपना विश्वासयोग्यताको कमीको निम्ति हप्की झैँ गरी दिनुभएको थियो भन्ने उनलाई लाग्यो। यो सपनाले उनलाई येशू ख्रीष्टको र उहाँको रगतको जीवन-रूपान्तरण गर्ने शक्तिको सम्झना दिलायो। यो हामी तपाईंलाई बताउन चाहन्छौं।

<><><><>

(त्यो कोठा)

सचेतन र सपनाहरूको बीचमा भएको त्यो ठाउँमा, मैले आफैँलाई त्यस कोठामा पाएँ। त्यहाँ खासै महत्त्वपूर्ण विशेषताहरू सञ्चय गरिएको थिएन, केवल एउटा भित्ता साना - साना सूचक-कार्डका फाइलहरूले भरिएको थियो। ती पुस्तकालयहरूमा हुने जस्तै खालका थिए, जसमा वर्णानुक्रमअनुसार लेखक वा विषयको शीर्षकको सूची राखिन्छ। तर भुइँदेखि भित्री छतसम्मै थाक लागेको र हरेक दिशामा नटुङ्गिने जस्ता देखिने यी फाइलहरूमा अति फरक शीर्षकहरू थिए। फाइलहरू भएको भित्ताको नजिक जसै म गएँ, मेरो ध्यान आकर्षण गर्ने पहिलो फाइलमा “मैले चाहेका केटीहरू” लेखिएको थियो। मैले यो खोलेँ र त्यहाँ राखिएका कार्डहरू पल्टाउन थालेँ। मैले झट्टै यो बन्द गरेँ, हरेक कार्डमा लेखिएका नामहरूलाई मैले पहिचान गर्न सकेकोमा म झस्किएँ।

अनि कसैले केही नभनिकनै म खासमा कहाँ छु भन्ने कुरा मैले चाल पाएँ। साना-साना फाइलहरू सहितका यो अजीव कोठा मेरो जीवनसँग सम्बन्धित घटनाहरूको एउटा कोरा सूची-फिरिस्त प्रणाली नै रहेछ। मेरो हरेक पलका कार्यहरू यहाँ लेखिएका रहेछन्‌, ठूला र साना, यति विस्तारित कि मेरो सम्झनाले ठम्याउन पनि सकेन।

एक किसिमको आश्चर्य र कौतूहलताको भावसँगै त्रास पनि मभित्र उब्जियो जसै मैले यताउताबाट फाइलहरू खोल्न र त्यसमा भएका विवरणहरू केलाउन थालेँ। कुनै कुनैले आनन्द र मीठो सम्झना ल्याए भने अरूहरूले लाज र ग्लानि भाव यति बिघ्न ल्याए कि कसैले मलाई हेर्दै छ की भनी मैले मेरो कुममाथिबाट पछाडि फर्कँदै हेरेँ। “साथीहरू” नामक फाइल “मैले धोका दिएका साथीहरू” भनी लेखिएको फाइलसँगै थियो।

शीर्षकहरू सामान्यदेखि अति अनौठोसम्मका थिए। “मैले पढेका पुस्तकहरू,” “मैले बोलेका झूटहरू,” “मैले प्रदान गरेका सान्त्वनाहरू,” “म खुब हाँसेका चुड्किलाहरू।” कुनै-कुनै त बिलकुलै हाँसोउठ्दा थिए: “मेरो भाइहरूलाई मैले चिच्याएर कराएका कुराहरू।” अरू कुनैमा भने म हाँस्न नसकेको: “मनमनै मैले मेरा आमा-बुवालाई सरापेका कुराहरू।” ती विवरणहरूद्वारा म चकित हुन कहिल्यै थामिएको छैन। प्रायजसो फाइलहरूमा मैले अपेक्षा गरेभन्दा अझ बढी कार्डहरू हुन्थे। कुनै कुनैमा भने मैले आशा गरेभन्दा कम कार्डहरू हुन्थे।

मैले जिएको जीवनको पूरा मात्रा देखेर म व्याकुल थिएँ। मेरो २० वर्षे जीवनमा यी हजारौं, सम्भवतः दसौँ लाख, कार्डहरू लेख्ने समय मसँग हुन सक्थ्यो होला त? तर हरेक कार्डले यो सत्यतालाई सुनिश्चित गर्थ्यो। हरेक मेरो आफ्नै हस्तलेखनमा थियो। हरेकमा मेरो आफ्नै हस्ताक्षर थियो।

जब मैले “मैले सुनेका गीतहरू” तानेँ, मैले चाल पाएँ कि तिनको विवरण समावेश गर्ने फाइल त ठूलै रहेछ। त्यसभित्र कार्डहरू अति खँदिलो प्रकारले रहेका थिए, तापनि अर्को दुई वा तीन हातसम्ममा पनि यस फाइलको पुछार मैले भेटेको थिइनँ। मैले यसलाई बन्द गरेँ, साह्रै लज्जा बोध भयो, सङ्गीतको गुणस्तरको कारणले होइन, तर गीत सुन्नलाई त्यस फाइलले प्रतिनिधित्व गरेको अत्याधिक मात्राको समयको कारणले गर्दा।

जब म “लालसापूर्ण विचारहरू” लेखिएको फाइलमा आएँ, मेरो सारा शरीर सिरिङ्ङ भएर चिसो भयो। मैले केवल एक इन्च जति मात्र फाइललाई तानेँ, यसको आकार परीक्षण गर्ने इच्छाले त होइन, अनि एउटा कार्ड थुतेँ। यसमा भएको विस्तारित विवरण देखेर मेरो आङ सिरिङ्ङ भयो। यस्तो पल पनि अभिलेख गरिएको रहेछ भन्ने कुरा सोचेर म वाक्क भएँ।

अचानक मैले पाशविक आक्रोश जस्तो अनुभव गरेँ। एउटा विचारले मेरो मनलाई कब्जा गर्यो: “यी कार्डहरू अरू कसैले कहिल्यै देख्नुहुन्न! मैले यी सब नष्ट गर्नुपर्छ!” बौलट्टीपनको सनकमा मैले त्यो फाइल बाहिर तानेँ। अब यसको आकारको खासै मलाई मतलब भएन। मैले त्यो फाइल रित्त्याएर ती कार्डहरूलाई जलाउनु थियो। तर जसै मैले यो फाइललाई एउटा कुनाबाट तानेर भुइँमा बजारेँ, मैले एउटै कार्ड पनि भताभुङ्ग पार्न सकिनँ। म व्यग्र भएँ र एउटा कार्ड तानेँ, तब चाल पाएँ कि मैले च्यात्न खोजेको यो कार्ड त फलामको पाता जत्तिकै बलियो थियो।

पराजित र पूर्ण विवश भएर, मैले त्यो फाइललाई त्यसको यथास्थानमा फर्काएर राखेँ। भित्तातिर मेरो निधार टेकाएर मैले एउटा लामो, आफैँलाई सहानुभूति प्रकट गर्ने सुस्केरा हालेँ। अनि मैले यो देखेँ। त्यसको शीर्षक “मैले सुसमाचार सुनाएका मानिसहरू” भन्ने थियो। यसको समात्ने ठाउँ यसको वरिपरि भएका अन्य फाइलहरूको भन्दा ठूलो थियो, अलि नयाँ, अनि प्रायः प्रयोग नगरिएको खालको थियो। मैले यसको समात्ने ठाउँबाट तानेँ र तीन इन्च जति लामो परेको सानो बाकस मेरो हातमा झर्यो। एउटा हातमा राखेर यस बाकसमा भएको कार्डहरू मैले गन्न सक्थें।

अनि त आँसु झर्यो। म रुन थालेँ। यति बेसरी सुकसुकाएँ कि पीडा बोध भयो, पेटमा सुरु भएर पुरै शरीरलाई कम्पन गर्यो। मैले मेरो घुँडा टेकेँ र खुब रोएँ। लाजको कारणले म रोएँ, यो सबै कुराहरूको लज्जाबोध भएकोले रोएँ। आँसुले भरिएका मेरा आखाँहरूमा ती फाइलका पङ्कति भएका तख्ताहरू घुम्न थाले। यो कोठाको बारेमा कसैले पनि कहिल्यै थाहा पाउनुहुन्न। मैले यो कोठामा ताला लगाएर साँचो लुकाउनुपर्छ।

तर जसै मैले आँसु पुछेँ, मैले उहाँलाई देखेँ। अहँ, दया गरी उहाँ नहुनुभएको होस्‌। यहाँ उहाँ नहुनुभएको होस्‌। अहो, अरू जो सुकै आए पनि येशू नआउनुभएको होस्‌।

उहाँले फाइलहरू खोलेर कार्डहरू पढ्न सुरु गर्नुहुँदा मैले विवश भएर नियालेँ। उहाँको प्रत्युत्तर नियाल्न मलाई साह्रै गाह्रो भयो। अनि ती पलहरूमा मैले उहाँको मुहार हेर्न आफैँलाई सक्ने तुल्याउँदा, मैले मेरो आफ्नै भन्दा गहिरो शोक उहाँमा देखेँ। उहाँ जानाजान सबैभन्दा खराब बाकसहरूतिर जानुभएको भान हुन्थ्यो। हरेक थोक किन उहाँलाई पढ्नु परेको थियो?

अन्ततः उहाँ फर्कनुभयो र कोठाको त्यस ठाउँबाट मलाई हेर्नुभयो। उहाँले मलाई आफ्नो आँखामा दया देखाएर हेर्नुभयो। तर यो यस्तो दया थियो जसको निम्ति मलाई रिस उठेन। मैले मेरो टाउको निहुराएँ, मेरा हातहरूले आफ्ना मुहार छोपेँ, अनि फेरि रुन थालेँ। उहाँ मतिर हिँड्दै आउनुभयो र आफ्ना हातहरूले मलाई बाँध्नुभयो। उहाँले धेरै कुरा भन्न सक्नुहुन्थ्यो। तर उहाँले एक शब्द पनि बोल्नुभएन। उहाँ केवल मसँगै रुनुभयो।

अनि उहाँ उठ्नुभयो र फाइलहरू भएको भित्तातिर फेरि फर्कनुभयो। कोठाको एउटा कुनाबाट सुरु गर्नुभएर, उहाँले एउटा फाइल निकाल्नुभयो र, एक एक गरी, हरेक कार्डमा मेरो नामको माथि आफ्नो नामले हस्ताक्षर गर्न थाल्नुभयो।

“अहँ!” उहाँतिर कुद्दै म चिच्याएँ। जसै मैले उहाँको हातबाट त्यो कार्ड तानेँ, मैले भन्न सकेको कुरा “अहँ, हुन्न” मात्र थियो। ती कार्डहरूमा उहाँको नाम हुनुहुँदैन। तर त्यहाँ राखिसकिएको थियो, रातोमा यति चहकिलो, यति गाढा, यति सजीव हुने गरी लेखिएको थियो। येशूको नामले मेरो नाम ढाक्यो। यो उहाँको रगतले लेखिएको थियो।

उहाँले सुस्तरी त्यो कार्ड फिर्ता लिनुभयो। उहाँले एक दुःखी मुस्कान दिनुभयो र ती कार्डहरूमा हस्ताक्षर जारी राख्नुभयो। उहाँले यो यति छिटो कसरी गर्नुभयो भनी म कहिल्यै बुझ्न सक्छु जस्तो त मलाई लाग्दैन, तर लगत्तै यस्तो भान भयो कि उहाँले अन्तिम फाइल बन्द गर्नुभएको मैले सुनेँ, र उहाँ मेरो छेउमा फर्कनुभयो। उहाँले आफ्नो हात मेरो काँधमाथि राख्नुभयो र भन्नुभयो, “अब सिद्धियो।”

म खडा रहेँ, र उहाँले मलाई कोठाबाट बाहिर ल्याउनुभयो। यसको ढोकामा कुनै चुकुल थिएन। अझै कार्डहरू लेखिनु थियो।

<><><><>

तपाईंको जीवनलाई परमेश्वरले कसरी हेर्नुहुन्छ भनेर तपाईं कहिल्यै छक्क पर्नुभएको छ? येशूले हामीलाई भन्नुहुन्छ, “हरेक व्‍यर्थको कुरा जो मानिसहरू बोल्‍दछन्‌, न्‍यायको दिनमा तिनीहरूले त्‍यसको लेखा दिनुपर्नेछ” (मत्ती १२:३६)। यदि हामी आफैँसँग इमानदार छौं भने, हामीले दुःख र ग्लानिका साथ स्वीकार गर्नुपर्छ कि हामी हाम्रो विचारहरू र कामहरूमा चुकेका छौं। हामी पनि हामीले गुप्तमा राखेका विचारहरू र गरेका कामहरूको निम्ति लाजले रातो-पिरो हुनुपर्नेछ। बाइबलले रोमी २:१६ मा भन्छ कि “परमेश्‍वरले ... येशू ख्रीष्‍टद्वारा मानिसहरूका गुप्‍त कुराको इन्‍साफ गर्नुहुनेछ।” येशूका चेला, प्रेरित पत्रुसले प्रचार गरे, “यसकारण पश्‍चात्ताप गर्नुहोस्‌ र फर्कनुहोस्‌, कि तपाईंहरूका पाप मेटिऊन्‌, र परमप्रभुको उपस्‍थितिबाट आनन्‍दको समय आओस्‌” (प्रेरित ३:१९)। के येशूले तपाईंका पापहरू मेटिदिनुभएको छ? कि तिनले आज पनि तपाईंलाई अझै तर्साउँछन्‌?

के तपाईं स्वतन्त्र हुन चाहनुहुन्छ? के विगतका सोचहरू र कार्यहरूले तपाईंलाई थिच्दैछन्‌? हाम्रा पापहरू हाम्रा हृदय र जीवनमाथि गह्रौँ भारहरू हुन्‌। “यदि हामीमा पाप छैन भनी हामी भन्‍छौं भनेता हामीले आफैलाई धोका दिन्‍छौं, र हामीमा सत्‍य हुँदैन” (१ यूहन्ना १:८)। “किनकि पापको ज्‍याला मृत्‍यु हो, तर परमेश्‍वरको सित्तैँको वरदान ख्रीष्‍ट येशू हाम्रा प्रभुमा अनन्‍त जीवन हो” (रोमी ६:२३)।

येशूले क्षमा प्रदान गर्नुहुन्छ। उहाँ पृथ्वीमा आउनुभयो र सबै पापीहरूको निम्ति उहाँले आफ्नो रगत बगाउनुभयो। मुक्तिको योजना अब पूर्ण भएको छ। के तपाईं पनि परिपूर्ण बन्न चाहनुहुन्छ? “यसकारण पुत्रले तिमीहरूलाई स्‍वतन्‍त्र गरायो भने तिमीहरू निश्‍चय स्‍वतन्‍त्र हुनेछौ” (यूहन्ना ८:३६)। (भजनसङ्ग्रह ५१) अहिले नै येशूकहाँ आउनुहोस्‌! आफ्ना पापको पश्चात्ताप र स्वीकार गर्नुहोस्‌। “यदि हामीले आफ्‍ना पापहरू स्‍वीकार गर्‍यौं भने उहाँले हाम्रा पाप क्षमा गर्नुहुन्‍छ, र सबै अधर्मबाट हामीलाई शुद्ध पार्नुहुन्‍छ, किनकि उहाँ विश्‍वासयोग्‍य र धर्मी हुनुहुन्‍छ” (१ यूहन्ना १:९)। येशूसँगै सन्तुष्ट जीवन जिउनलाई उहाँले तपाईंलाई डोर्याउन उहाँमाथि भरोसा गर्नुहोस्‌। उहाँले नै तपाईंलाई जीवनको दैनिक यात्राको निम्ति अगुवाइ गर्नुहुनेछ।

द रुम – सर्वाधिकार १९९५  न्यू एटिच्युडस्‌/जोसुवा ह्यारिस